Rośliny

Japonia buduje najszybszy pociąg świata. Ponad 600 km/h na torach

Japonia buduje najszybszy pociąg świata. Ponad 600...

facet.interia.pl 1 tydzień temu Najszybszy pociąg świata w tej chwili znajduje się w Chinach, ale Japonia chce podnieść poprzeczkę. Inżynierowie z Kraju Kwitnącej Wiśni pracują nad pojazdem maglev, który będzie w stanie przekraczać prędkość 600 km/h. Czy japoński pociągi serii L0 w...
Serdecznie zapraszamy na otwarcie wystawy Izabeli Chamczyk – wernisaż wystawy odbędzie 29 stycznia w godz. 17.00 – 19.00 w Ogrodzie Botanicznym Uniwersytetu Warszawskiego, przy Alejach Ujazdowskich 4. Wstęp wolny.

Serdecznie zapraszamy na otwarcie wystawy Izabeli ...

1 tydzień temu Przeformowane, zrekonstruowane, kiedyś bliskie ciału ubrania – dziś są częścią instalacji. Części garderoby konkretnych osób, prywatne relikty ciała, znoszone, przeżyte, porzucone, podarowane, intymne. Należały do konkretnych osób, noszą ślady życia,...
SEKRETY PRZETRWANIA OWADÓW PODCZAS MROZÓW I GATUNEK ZERO

SEKRETY PRZETRWANIA OWADÓW PODCZAS MROZÓW I GATUNE...

youtube.com 1 tydzień temu Audycja przeznaczona dla osób powyżej 16. roku życia. Jak owady radzą sobie z zimą i siarczystym mrozem? W tym materiale pokazujemy niezwykłe strategie przetrwania - od zapadania w stan uśpienia, przez naturalne "antyzamarzacze", aż po sprytne kryjów...
Gorzowska ławeczka 27.01.2026

Gorzowska ławeczka 27.01.2026

radiogorzow.pl 1 tydzień temu Pani Joanna jest rodowitą gorzowianką. Pracowała jako salowa najpierw na Warszawskiej później na Dekerta. Praca była satysfakcjonująca i pełna ciekawych przypadków. Wychowała się na Zawarciu i jak twierdzi dużo się tam zmieniło tak jak i w całym mieś...
Ekspert: jesteśmy świadkami kształtowania się nowej normy klimatycznej

Ekspert: jesteśmy świadkami kształtowania się nowe...

1 tydzień temu 2025 był trzecim najcieplejszym rokiem w historii pomiarów. Można uznać, iż jesteśmy świadkami kształtowania się nowej normy klimatycznej, w której globalna temperatura utrzymuje się już blisko 1,5 st. C powyżej wartości w epoce preindustrialnej - po...
Problemy z wodą w Kazimierzu Dolnym. Jest apel do mieszkańców |#LPU24.pl

Problemy z wodą w Kazimierzu Dolnym. Jest apel do ...

1 tydzień temu Kazimierz Dolny jest kolejną gminą w powiecie puławskim, która odnotowała nagły, niekontrolowany pobór wody na ujęciu. O podobnym problemie informowała też gmina Puławy. Miejski Zakład Komunalny w Kazimierzu Dolnym zwrócił się do mieszańców o to, by ...
Wsyp do doniczki z zamiokulkasem. gwałtownie pojawią się nowe liście

Wsyp do doniczki z zamiokulkasem. gwałtownie pojaw...

1 tydzień temu Ceniony za odporność, dekoracyjne liście i niewielkie wymagania pielęgnacyjne. Zamiokulkas zamiolistny to jedna z najpopularniejszych roślin doniczkowych, która nie wychodzi z mody. Choć jest w stanie wiele przetrwać, zdarza się, iż uparcie odmawia w...
Reakcja24: Świat roślin w zimie z prof. Krzysztofem Matkowskim

Reakcja24: Świat roślin w zimie z prof. Krzysztofe...

radiowroclaw.pl 1 tydzień temu Styczeń to dla domowej dżungli czas próby, w którym kluczem do sukcesu jest umiar – zamiast obfitego podlewania, zafundujmy roślinom regularne zraszanie lub nawilżacz, by zrekompensować im suche powietrze z grzejników. Warto również przetrzeć liście ...
Na Stabłowicach powstanie kwiecisty skwer!

Na Stabłowicach powstanie kwiecisty skwer!

strefamiast.pl 1 tydzień temu Miasto przygotowuje się do ogłoszenia przetargu na roboty budowlane dla nowej, zielonej przestrzeni na Stabłowicach. Powstanie tu Wyspa Rodos. To kolejny projekt realizowany w ramach Wrocławskiego Budżetu Obywatelskiego.
Czy naprawdę winna jest ta orchidea? – Polina, weź tę orchideę, bo inaczej ją wyrzucę – powiedziała Kasia, nonszalancko podając mi przezroczystą doniczkę z kwiatem zdjętą z parapetu. – Och, dzięki, kochana! Ale co takiego ta orchidea ci zawiniła? – dopytywałam, widząc na parapecie jeszcze trzy dorodne, zadbane storczyki. – Ten kwiat podarowali mojemu synowi na ślub. A przecież wiesz, jak to się skończyło… – westchnęła ciężko Kasia. – Wiem, iż twój Darek rozwiódł się, choćby roku nie byli małżeństwem. O powód nie pytam, domyślam się, iż był ważny, bo przecież Darek kochał Zosię nad życie – nie chciałam rozdrapywać rany mojej przyjaciółki. – Kiedyś ci opowiem, Pola, dlaczego się rozstali. Teraz jeszcze za trudno o tym mówić – zadumała się i popłynęła łza po jej policzku. Zabrałam „wygnaną” i „odrzuconą” orchideę do domu. Mój mąż spojrzał ze współczuciem na „nieszczęsny” kwiat: – Po co ci ten bidaczek? Przecież w tej orchidei nie ma życia. Szkoda czasu… – A właśnie chcę go odrodzić. Dam jej miłość i opiekę. Zobaczysz, jeszcze będziesz zachwycony tym storczykiem – chciałam „tchnąć” życie w ten smutny i więdnący kwiat. Mąż mrugnął żartobliwie: – Kto by odmówił miłości? Po tygodniu zadzwoniła Kasia: – Pola, mogę przyjechać? Nie mogę już dłużej trzymać tego w sobie. Chcę ci opowiedzieć o nieudanym małżeństwie Darka. – Kasiu, przyjeżdżaj, czekam – nie umiałam odmówić przyjaciółce. Kasia była przy mnie, kiedy sama ciężko przechodziłam przez rozwód z pierwszym mężem i ciężkie chwile z drugim… W końcu przyjaźnimy się tyle lat. Godzinę później Kasia siedziała już wygodnie w mojej kuchni. Przy kieliszku wytrawnego wina, filiżance parzonej kawy i gorzkiej czekoladzie rozpoczęła się ta długa opowieść… – Nigdy bym nie przypuszczała, iż moja, już była, synowa może na coś takiego się zdobyć. Darek i Zosia byli razem siedem lat. Darek długo się jej przyglądał. Przez Zosię zostawił Anię. A ja Anię tak lubiłam. Była domowa, serdeczna. Córką ją nazywałam. I nagle pojawiła się śliczna Zosia. Darek zwariował, zakochał się bez pamięci. Kręcił się wokół niej jak trzmiel wokół kwiatu. Miłość do Zosi była ognista. Anię natychmiast „odsunął”. Przyznam, iż Zosia miała wygląd modelki. Darek był dumny, gdy koledzy z podziwem na nią spoglądali. choćby przechodnie obracali się za tą niezwykłą urodą. Zaskakiwało mnie tylko, iż przez siedem lat nie mieli dziecka. Myślałam, iż Darek po ślubie wszystko urządzi jak powinien. Darek nie lubił się zwierzać, my z mężem nie wtrącaliśmy się do jego spraw. Aż pewnego dnia stawia nas przed faktem: – Mama, tata, żenię się z Zosią. Zgłosiliśmy się już do USC. Zrobimy wesele jak z bajki, nie pożałuję grosza. Ucieszyliśmy się. Nasz syn w końcu założy rodzinę, w końcu ma już trzydzieści lat! Wyobraź sobie, Pola, datę wesela dwa razy przesuwaliśmy. To Darek zachorował, to ja się spóźniłam z delegacji. Tak jakoś wszystko nie szło po myśli. Nic mu nie mówiłam, bo widać było, iż Darek szczęśliwy, i nie chciałam psuć nastroju. Na dodatek bardzo chciał ślubu kościelnego, koniecznie u ojca Stanisława, który jednak wyjechał na długo w rodzinne strony i nie było szans z nim ustalić daty. Same znaki nam się pokazywały, iż coś nie tak… Ostatecznie weseliliśmy się hucznie! Popatrz choćby na to zdjęcie – widzisz, jak pięknie wyglądała ta podarowana orchidea? Kwitnąca, okazała, liście prosto, jak żołnierzyki. A teraz? Z niej zostały już tylko zwiędłe wspomnienia… Potem Darek z Zosią chcieli wyjechać w podróż poślubną do Paryża. I tu pech – Zosię zatrzymali na lotnisku, bo nie zapłaciła jakiejś gigantycznej grzywny. Darek w ogóle nie zwracał na to uwagi. Unosił się kilka centymetrów nad ziemią, marząc o szczęśliwej rodzinie. Aż nagle Darek poważnie zachorował i trafił do szpitala. Było z nim bardzo źle. Lekarze załamywali ręce. Zosia przychodziła do niego przez tydzień, potem powiedziała wprost: – Przepraszam, ale nie chcę żyć z niepełnosprawnym. Składam pozew o rozwód. Wyobrażasz sobie, co czuł mój syn, leżąc nieruchomo w szpitalu? Ale odpowiedział spokojnie: – Rozumiem cię Zosiu. Nie będę przeszkadzał w rozwodzie. No i się rozwiedli. A mój syn jednak wyzdrowiał. Trafił nam się porządny lekarz, dr Piotr Bogdanowicz. On wyciągnął Darka na nogi w pół roku. Poznała się nasza rodzina z panem Piotrem, a on miał uroczą, dwudziestoletnią córkę Marysię. Na początku Darek kręcił nosem: – Jakaś taka niewysoka, zwyczajna. – Synku, spójrz na Marysię. Z wyglądu wody nie napijesz. Przecież już miałeś żonę jak z okładki… Lepiej pić wodę w szczęściu niż miód w smutku. Długo Darek nie mógł zapomnieć Zosi, ale zdrada bolała bardzo. Marysia tymczasem zakochała się w nim po uszy, dzwoniła bez końca, chodziła za nim jak cień. Postanowiliśmy z mężem zbliżyć młodych do siebie. Pojechaliśmy razem na działkę. Jednak Darek chodził smutny, nic go nie cieszyło, nie zwracał na Marysię uwagi. Mówię mężowi: – Chyba nic z tego nie będzie. Darek wciąż pamięta i kocha Zosię… Minęły trzy, cztery miesiące. Pewnego dnia dzwonek do drzwi. Na progu stoi Darek z tą słynną orchideą: – Mamo, przynoszę ci resztki dawnego szczęścia. Rób z nim co chcesz, mnie już ten kwiat niepotrzebny. Wzięłam niechętnie orchideę. Zośliwiłam ją. Jakby to ona była winna nieszczęściom syna. Schowałam głęboko, nie podlewałam. A niedawno spotkałam sąsiadkę: – Kasiu, widziałam Darka z taką Małą Dziewczynką. Była żona to była dama! – ironizowała. Nie wierzyłam, iż Darek z Marysią może mieć romans. Aż tu nagle syn przychodzi i mówi: – Proszę, przedstawiam: ja i Marysia wzięliśmy ślub. – Darek delikatnie trzymał za rękę kruchą żonę. Spojrzałam na męża: – Ale jak to? Wesela nie było? Gości? – Po co ten zgiełk. Wystarczy, już mieliśmy. Cicho pobraliśmy się w USC, ślub w kościele udzielił nam ojciec Stanisław. Jesteśmy razem na zawsze. Na boku pytam syna: – Darek, pokochałeś ją? Nie zrobisz Marysi krzywdy? Może to zemsta na Zosi? – Nie, mamo, nie mszczę się. Już wyleczyłem się z tamtej kobiety. A z Marysią… nasze światy idealnie się pokrywają. Tak to już bywa, Pola. Kasia wypowiedziała się do końca. …Potem przez dwa lata nie widywałyśmy się. Życie wciągnęło nas w codzienność. A orchidea odżyła, zakwitła na nowo. Kwiaty potrafią odwdzięczyć się za troskę. Spotkałam Kasię w szpitalu: – Cześć, przyjaciółko! Co tu robisz? – Marysia urodziła bliźniaki. Dziś są wypisywane – Kasia promieniała. Nieopodal czekali na szczęśliwych rodziców Darek i mąż Kasi. Darek trzymał w ręku bukiet czerwonych róż. Z porodówki wychodziła zmęczona, ale szczęśliwa Marysia. Za nią pielęgniarka niosła dwa „żywe” śpiące zawiniątka. Niedaleko szła córka z moją nowo narodzoną wnuczką. A Zosia błagała Darka o wybaczenie i nowy początek. …Sklejona filiżanka nadaje się już tylko do patrzenia – ale do picia się nie nada…

Czy naprawdę winna jest ta orchidea? – Polina, weź...

1 tydzień temu Pola, weź tę storczyk, bo inaczej ją wyrzucę Kasia niedbale zdjęła przezroczystą doniczkę z parapetu i podała mi kwiat. Ojej, dzięki, kochana! Tylko dlaczego storczyk ci się nie podoba? zdziwiłam się. Przecież na parapecie stały jeszcze trzy zadbane,...
Badania starych krzewów winorośli

Badania starych krzewów winorośli

1 tydzień temu Fundacja Tłocznia inwentaryzuje stare krzewy winorośli w Zielonej Górze. Projekt prowadzony był przez cały 2025 rok. Przedstawiciele organizacji prowadzili też badania genetyczne roślin w mieście i okolicach. – Udało się skatalogować kilkadziesiąt kr...
Zimowe prace porządkowe przy stawie na ul. Św. Jana w Żabnie

Zimowe prace porządkowe przy stawie na ul. Św. Jan...

zabno.pl 1 tydzień temu Okres zimowy sprzyja realizacji prac porządkowych i konserwacyjnych na terenach zielonych. Wykorzystując zimowe warunki, przeprowadzono oczyszczenie z zarośli stawu zlokalizowanego przy ul. Św. Jana w Żabnie. Prace zostały wykonane przez pracowników ...
Nowe rondo ma upłynnić ruch na Retkini. Ale ucierpieć może zieleń

Nowe rondo ma upłynnić ruch na Retkini. Ale ucierp...

1 tydzień temu Miasto ma w planach budowę nowego ronda na Retkini. Mieszkańcy pytają jednak, co z zielenią w tym miejscu.
Zima w świecie przyrody. Dzieci poznają tajemnice ptaków i sów

Zima w świecie przyrody. Dzieci poznają tajemnice ...

1 tydzień temu Ferie zimowe nie muszą oznaczać nudy ani czasu spędzonego wyłącznie w domu. Feryjne warsztaty w Ogrodzie Zoobotanicznym w Toruniu to propozycja dla młodych odkrywców natury, którzy chcą połączyć zabawę z nauką i twórczym działaniem w otoczeniu przyro...
Zawód ogrodnika – jak zacząć i co trzeba wiedzieć?

Zawód ogrodnika – jak zacząć i co trzeba wiedzieć?...

jawor24h.pl 1 tydzień temu Ogrodnictwo to nie tylko pasja, ale coraz częściej również sposób na życie i stabilne zatrudnienie. Zawód ogrodnika łączy w sobie kontakt z naturą, pracę na świeżym powietrzu i realny wpływ na otaczające środowisko.
Noworoczne spotkanie w ratuszu. O czym dyskutowano?

Noworoczne spotkanie w ratuszu. O czym dyskutowano...

1 tydzień temu Noworoczne spotkanie z działkowcami w pleszewskim ratuszu Styczeń to miesiąc podsumowań, ale również planowania działań w nowym roku. W pleszewskim ratuszu odbyło się tradycyjne spotkanie władz miasta z przedstawicielami Rodzinnych Ogródków Działkowy...
Czy naprawdę winna jest ta orchidea? — Pola, zabierz tę orchideę, bo inaczej ją wyrzucę — powiedziała Kasia, niedbale zdejmując z parapetu przezroczystą doniczkę z kwiatem i wręczając mi ją do rąk. — Oj, dziękuję, przyjaciółko! Ale czym ta orchidea ci podpadła? — spytałam zdziwiona, bo przecież na parapecie stały jeszcze trzy okazałe, zadbane orchidee. — Ten kwiat dostał mój syn na ślub. A wiesz, jak to się skończyło… — westchnęła ciężko Kasia. — Wiem, iż twój Damian się rozwiódł, choćby roku nie przeżyli razem. O powód nie pytam, domyślam się, iż był bardzo ważny. Damian przecież ubóstwiał Tosię — nie chciałam rozdrapywać jeszcze świeżej rany przyjaciółki. — Kiedyś ci opowiem, Pola, dlaczego się rozstali, ale teraz za ciężko mi o tym mówić… — Kasia przez chwilę milczała i otarła łzę. Przyniosłam wygnaną i odrzuconą orchideę do domu. Mój mąż spojrzał ze współczuciem na „nieszczęśliwy” kwiat: — Po co ci ten biedak? W tej orchidei nie ma już życia, choćby ja to widzę. Nie trać na nią czasu. — A ja chcę ją uratować. Daję jej swoją miłość i opiekę. Zobaczysz, jeszcze będziesz ją podziwiać — bardzo chciałam przywrócić życie temu przygasłemu kwiatowi. Mąż spojrzał z figlarnym uśmiechem: — Kto by się oparł miłości? Tydzień później zadzwoniła Kasia: — Pola, mogę wpaść? Muszę z siebie wyrzucić ten ciężar, chcę ci wszystko opowiedzieć o nieudanym małżeństwie Damiana. — Kasiu, przyjeżdżaj, czekam — nie mogłam jej odmówić. Kasia wspierała mnie przecież podczas mojego trudnego rozwodu, była przy mnie, gdy nie układało mi się z drugim partnerem… A nasza przyjaźń trwa już tyle lat. Kasia była u mnie po godzinie, usiadłyśmy wygodnie w kuchni. Przy lampce wytrawnego wina, filiżance kawy i kostkach gorzkiej czekolady zaczęła się długa rozmowa o życiu… — Nigdy bym nie pomyślała, iż moja, teraz już była, synowa będzie zdolna do czegoś takiego. Damian i Tosia byli razem siedem lat. Damian długo się jej przyglądał. Dla Tosi zostawił Anię. A Anię tak lubiłam — taka ciepła, swojska, mówiłam na nią „córeczka”. I nagle pojawiła się piękność Tosia. Damian oszalał na jej punkcie, kręcił się wokół niej, jak trzmiel wokół nektaru… Miłość do Tosi była wypalająca. Ani natychmiast odsunął na bok. Przyznam, Tosia miała urodę modelki. Damian był dumny, gdy koledzy zazdrośnie spoglądali na jego narzeczoną. Przechodnie też oglądali się za tą niezwykłą urodą. Dziwiłam się tylko, iż przez siedem lat nie doczekali się dziecka. Myślałam: chce być porządnym, więc dopiero po ślubie… A Damian nigdy nie był wylewny, my sami z mężem nie wtrącaliśmy się w jego sprawy. Pewnego dnia stawia nas przed faktem: — Mamo, tato, żenię się z Tosią. Złożyliśmy dokumenty do urzędu. Zrobię wesele na cały świat. Pieniędzy nie będę żałować. Ucieszyliśmy się, w końcu syn założy rodzinę, a ma już trzydzieści lat. Wyobraź sobie, Pola, datę ślubu musieliśmy dwa razy przekładać. Raz Damian zachorował, innym razem ja byłam w delegacji. Pomyślałam wtedy: coś tu nie gra… Ale widzę, iż Damian szczęśliwy, nie psułam mu humoru. Co więcej, Damian chciał się z Tosią jeszcze pobłogosławić w kościele, ale i to się nie udało — proboszcz wyjechał na długie tygodnie. Damian uparł się na księdza Stanisława… No i nic się nie układało. Odbyło się huczne wesele. Zobacz na tych zdjęciach: widzisz tę śliczną, kwitnącą orchideę, którą dostali? Liście jak żołnierzyki! Teraz zostały z niej tylko oklapłe szmatki… Damian z Tosią mieli jechać w podróż poślubną do Paryża. I znowu problem — Tosię zatrzymali na lotnisku, bo rzekomo nie zapłaciła jakiegoś ogromnego mandatu. Odesłali młodych do domu. Damian nie przejmował się tymi przeciwnościami, bujał w obłokach. Nagle poważnie zachorował, trafił do szpitala. Lekarze rozkładali ręce. Tosia przychodziła do niego przez tydzień, po czym powiedziała: — Wiesz, Damian, mąż inwalida mi nie odpowiada. Składam pozew o rozwód. Wyobrażasz sobie, Pola, co Damian czuł, leżąc unieruchomiony w szpitalu? Odpowiedział tylko: — Rozumiem cię, Tosiu. Nie będę przeszkadzać. I rozwiedli się. A syn wyzdrowiał! Znaleźliśmy dobrego lekarza, pana Piotra Bogdanowicza. To on postawił Damiana na nogi w pół roku. Przyjaźnimy się teraz z całą rodziną lekarza, a jego dwudziestoletnia córka, Marysia, spodobała się Damianowi… choć na początku kręcił nosem: — Jakaś taka drobna, choćby nieładna. — Synu, spójrz na Marysię. Z urody się nie pije — skończyłaś już z modelką. Lepiej pić wodę w szczęściu niż miód w smutku, mówiłam mu… Damian długo nie mógł zapomnieć o Tosi, ale i jej zdrada bolała go mocno. A Marysia zakochała się bez pamięci, dzwoniła, chodziła za nim jak cień. Zaproponowaliśmy im wspólny wyjazd za miasto. Damian chodził przybity, nic go nie cieszyło, choćby ognisko czy nasze towarzystwo. Marysia łapała każdy jego wzrok, a on ani razu na nią nie spojrzał. Powiedziałam wtedy do męża: — Chyba niepotrzebnie się wtrącaliśmy, Damian wciąż kocha Tosię. Minęły trzy, cztery miesiące. Pewnego dnia Damian pojawił się znowu z tą znaną orchideą: — Mamo, oddaję ci resztki szczęścia. Zrób z nią, co chcesz. Nie chcę już tego egzota. Niechętnie przyjęłam kwiat — i od razu przestałam go lubić. Jakby to ona była winna nieszczęściom syna. Odstawiłam ją w najdalszy kąt i nie podlewałam… A niedawno spotkałam sąsiadkę: — Kasiu, widziałam twojego Damiana z dziewczyną — taka drobniutka, Dalila jakaś… Tamta, była żona, to i wyższa, i ładniejsza była. Nie uwierzyłam, iż syn faktycznie z Marysią… — Przyjmij nas z radością, mamy nową rodzinę — powiedział Damian, trzymając Marysię za rękę. Spojrzałam pytająco: — Jak to? Gdzie wesele? — Żadnych wielkich wesel, tylko ślub cywilny, a ksiądz Stanisław pobłogosławił nas później. Teraz jesteśmy z Marysią razem… Wzięłam Damiana na bok: — Synu, pokochałeś ją choć trochę? Nie krzywdzisz jej tylko po to, by zemścić się na Tosi? — Nie, mamo, nie mszczę się. Już przechorowałem Tosię… A z Marysią czuję się, jakby nasze światy się nałożyły. Taka to historia, Pola. Kasia się wygadała do końca. Po tej szczerej rozmowie nie widziałyśmy się dwa lata, bo życie nas porwało. Orchidea odżyła, zakwitła pięknie — kwiaty potrafią odwdzięczyć się za opiekę. Spotkałam Kasię w szpitalu położniczym: — Cześć, przyjaciółko, co tu robisz? — Marysia urodziła bliźniaki, dziś ich wypisują! Niedaleko czekali Damian i mąż Kasi. Damian trzymał bukiet czerwonych róż. Na progu pojawiła się zmęczona, ale szczęśliwa Marysia. Za nią pielęgniarka niosła dwa maleńkie zawiniątka. Chwilę później córka ze swoją nowo narodzoną wnuczką… Tosia błagała Damiana, by jej wybaczył i zaczął wszystko od nowa… …Pękniętą filiżankę można skleić, ale już się z niej nie napijesz…

Czy naprawdę winna jest ta orchidea? — Pola, zabie...

1 tydzień temu Paulina, zabierz tę storczyk, bo inaczej ją wyrzucę powiedziała Kasia, lekko podając mi przezroczystą doniczkę z kwiatem. O, dziękuję ci, przyjaciółko! Ale co ci tak adekwatnie ta orchidea zawiniła? zdziwiłam się. W końcu na parapecie Kasia miała jes...
Burza wokół dżungli w ogrodzie botanicznym. Tłum nie dał się przekonać

Burza wokół dżungli w ogrodzie botanicznym. Tłum n...

1 tydzień temu "Ogród botaniczny to nie jest produkt. To jest dobro wspólne", "Razi mnie strona moralna" kontra "Jesteśmy na etapie tworzenia założeń, które chcemy ustalić wspólnie z państwem".
Déjà vu Czekała na listy. Zawsze. Od dziecka. Przez całe życie. Zmieniały się adresy. Drzewa stawały się niższe, ludzie dalsi, oczekiwania cichły. On nikomu nie wierzył i na nic nie czekał. Zwyczajny z pozoru – postawny facet. Praca, a w domu pies. Samotne podróże lub z czworonogiem. Ona – czarująca dziewczyna o wielkich, smutnych oczach. Ktoś kiedyś ją zapytał: – Bez czego nie wyjdziesz z domu? – Bez uśmiechu! – odpowiedziała, a słodkie dołeczki na jej policzkach potwierdziły to jeszcze bardziej. Zawsze wolała trzymać się z chłopakami. Piękna piratka – tak ją wołali sąsiedzi z kamienicy. Ale miała jedną grę, gdy była sama – bawiła się w mamę z gromadką dzieci i dobrym mężem, w wielkim, przytulnym domu z ogrodem pełnym jabłoni. On nie wyobrażał sobie życia bez sportu. W kartonie w garażu spały po cichu puchary, medale, dyplomy. Nie wiedział, po co je trzyma. Może z szacunku do rodziców, którzy byli tacy dumni!… Odkładał oddanie im tego. Lubił rywalizować nie dla wygranej – sam proces dawał mu satysfakcję. Na maksa, do ostatniej kropli potu, po zmęczeniu jeszcze większy wzlot. Drugi oddech. Jej rodzice zginęli. Miała około siedmiu lat. Ją i młodszego brata rozdzielono do różnych domów dziecka. Tak dorastali. Z własnymi bitwami, smutkami, radościami. Tamta przeszłość była już za nimi. Teraz mieszkali naprzeciw siebie, w spokojnej dzielnicy niskich bloków, ciepłych uliczek, kolorowych podwórek i targowych straganów. Najlepsi, jedyni przyjaciele – to rodzina brata. To był niespokojny dzień… Kończyła dyżur. Przechodziła przez plac warsztatowy. Dogonił ją pan Staszek, po ojcowsku objął, podziękował za szarlotkę. – Prześpij się w domu, dobra?! – Zdążę. – Pomachała, pocałowała go w policzek i pośpieszyła do samochodu. – Ech… – westchnął za nią stary kierowca ambulansu. W święta często pracowali razem – niewielu się wtedy garnęło, choćby lekarzom. W zespole jeszcze dwóch mężczyzn. Koledzy kobiety za nią nie przepadali. Lubiła dbać o siebie, dobrze wyglądać – przecież samopoczucie lekarza potrafi zmienić wszystko. On jechał najszybciej jak mógł. Puchary podskakiwały w bagażniku, pies niecierpliwie popiskiwał na tylnej kanapie. Ojciec zaproponował wspólne przywitanie Nowego Roku. Facet przełożył tego dnia pamiątki do auta. Ucieszył się – wreszcie święta poza pracą, choć zawsze tęskni za dzieciakami z drużyny, a trenerska praca go uskrzydlała. Spotkania z rodzicami miały smak słodyczy i goryczy… Parę dni przed świętami zadzwonił telefon, budząc go bladym świtem. – Mama się źle czuje. – Głos ojca drżał. Twardy człowiek, dawny wojskowy, ledwo powstrzymywał łzy. Rodzice byli ze sobą od liceum. Wciąż, choćby dojrzałymi latami, patrzyli na siebie jak zakochani nastolatkowie. Ten żar w oczach zadziwiał syna – jakby znali jakąś tajemnicę!… Ona zmęczona się uśmiechała. Przed Nowym Rokiem zawsze piekła stos różnych ciast i po dyżurze rozwoziła je po mieście. Dziś choćby udało jej się przespać dwie godzinki w lekarskiej dyżurce; w innym razie pan Staszek nie puściłby jej za kierownicę, sam by ją odwiózł, ciesząc się jak dziecko z jej zawstydzonego uśmiechu. Dziesięć kilometrów do rodzinnego mieszkania. I nagle zaczęła się zamieć. Przypomniała sobie, jak pies opierał się dziś wsiadaniu do auta, brzdęk pucharu w bagażniku, nieustanne wyjazdy, droga, droga… – Mamo, tato, wytrzymajcie… Nikogo nie mam poza wami… Pies polizał go w kark, jakby czytając myśli. – Przepraszam, kumpel, i ciebie oczywiście!… Ona przygasiła silnik. Zawierucha nie w porę. Zostało jeszcze jedno ciasto. Dwa, trzy kilometry i zaczyna się leśna szosa, za zakrętem działki, gdzie mieszkała jej ulubiona pacjentka – dzielna staruszka… choć żal ją tak nazywać, bo iskierki w oczach i jej mąż – świetna, podróżująca para. Nie narzekają. Tacy, jakimi by dziś pewnie byli jej rodzice… Ciemny błysk. Prosto pod koła. Na tle białego śniegu. – Skąd wzięłaś się, psino, las czy ktoś cię porzucił?… Piękne oczy!… Czemu taka mokra szyja!?… Przemoczony sweter… Spać… spać tak bardzo… Jacek, Jacku, przyjacielu… Czemu tak boli!?… Mamo, tato, już jadę… Już blisko… Ciemno… Pan Staszek był nieuchwytny. Pojechał po wnuki. Nie, tu karetka nie przejedzie. Tak zasypało. – Już, chłopie…, wytrzymaj, pomogę. Boże! Jeszcze i pies… Ona już ruszała z miejsca. Kiedy obok przemknęła szara skoda. – Ktoś spieszy się do domu – pomyślała. Kilka minut później przewrócona szara skoda obracała się po ziemi, zjeżdżając do rowu. Czarny pies leżał kilka metrów dalej. Chyba żył. – Która w ogóle godzina? – wrzący prysznic ratował. Drżenie ustępowało. Przysiadła na podłodze łazienki. Zamknęła oczy. Westchnęła. Chociaż chwilkę się zdrzemnąć… – Jak ty go wyciągnęłaś, taki kawał chłopa!? – brzmiał w głowie głos brata. I cały ból wrócił do mięśni. Mężczyznę i dwa psy zawiozła do szpitala w swoim samochodzie. Połowę drogi pomógł brat. Tego dnia wróciła jeszcze raz na działki, by dostarczyć ciasto. Z jakiegoś powodu zabrała ze sobą karton, który wypadł z bagażnika szarego auta. – Może to ważne dla tamtego faceta. Najważniejsze, iż wszyscy żyją. Jak dojdzie do siebie – oddam. Drzwi otworzył zagubiony mąż starszej pani. – Coś się stało? – wypaliła. – Żona w szpitalu. Mam jechać do niej. Syn nie dotarł. Nie mogę się dodzwonić… Zamilkła. Spojrzała w dół. – W porządku u pani? – chwycił ją za rękę. – Może ja pana podwiozę? – zaproponowała. Jechali w milczeniu. Zamieć już ustała. – Karton na tylnej siedzeniu, skąd taki? – nie wytrzymał były pułkownik. – Był wypadek. Facet próbował ominąć psa zbiegłego z lasu, samochód się przewrócił, z bagażnika wypadł pudło… – Szara skoda, białe psisko w środku, a czarny pies z lasu? – zapytał cicho. Zatrzymała auto, spojrzała na niego. Pułkownik zacisnął pięści, patrząc w okno. – On żyje! Żona pańska też wyzdrowieje. – Przytuliła go. – Wiesz, córciu… Mogę ci tak mówić? – Pewnie! – łzy stanęły jej w oczach. – Żona przez ostatnie dni miała dziwny sen o czarnym psie. U syna biały pies. Skąd ta czarna!?… – Piękne oczy. Niesamowite. Smutne… – to pierwsze, o czym pomyślał, przytomniejąc. Na krześle przy łóżku drzemał ojciec. – Mama. Wypadek. – Wszystko sobie przypomniał. I oczy dziewczyny… Nowy Rok świętowali pod koniec stycznia. Mama dochodziła do siebie, ojciec promieniał. Jack kulejąc coraz mniej. Jego czekała praca. Trzeba chłopaków stawiać na nogi po feriach, szykować do zawodów. Został u rodziców dłużej, niż zamierzał. Ale myślał tylko o tej dziewczynie… Już był pod bramą, gdy ojciec zawołał go z okna strychu. – Tato, pomóc coś? Ojciec uśmiechnął się tajemniczo. Syn rozejrzał się i dostrzegł na regale swoje puchary. – No… Skąd, panie pułkowniku?! – uśmiechnął się. – Zgadnij!… Idę wyprowadzić Jacka przed wyjazdem. Ona wcześniej niż zwykle wracała do domu. Czekała na nią Dina. Nie mogła jej nie zabrać od znajomego weterynarza – gdyby nie ona, trafiłaby do schroniska. Dina nie była całkiem czarna – na piersi miała białą łatkę w kształcie serca. Weszła na klatkę, odruchowo otworzyła skrzynkę na listy. Chciała od razu zamknąć, gdy kątem oka zobaczyła biały kopertę. W liście było napisane: Przyjdę dziś wieczorem. Dziękuję ci, kochana! Miłość, jak kompas, pomaga odnaleźć drogę

Déjà vu Czekała na listy. Zawsze. Od dziecka. Prze...

polregion.pl 1 tydzień temu Dzień 31 grudnia Od zawsze czekałam na listy. Najpierw dziecięce karteczki przechowywane w szufladzie babci, potem ostemplowane koperty. Przez lata zmieniały się adresy, podwórka zdziczały, znajomi poszli swoją drogą, a ja nauczyłam się czekać ciszej...
Liście monstery żółkną? Najpewniej popełniasz ten popularny błąd

Liście monstery żółkną? Najpewniej popełniasz ten ...

top.pl 1 tydzień temu W styczniu kondycja monstery może ulec znacznemu pogorszeniu. Jej liście zaczynają żółknąć, a o nowych przyrostach choćby nie ma mowy. Zastanawiasz się, dlaczego roślina marnieje? Przyczyn należy upatrywać w nieprawidłowej uprawie. Zmień pewien nawyk...
NORTHERN CARDINAL - male / KARDYNAŁ SZKARŁATNY - samczyk

NORTHERN CARDINAL - male / KARDYNAŁ SZKARŁATNY - s...

wojtekp.flog.pl 1 tydzień temu Spotkanie na drzewku z kolcami, przed wycięciem krzewów derenia i dzikiej róży, które rosły obok drzewka i zanieczyszczały kadry , a ptakom utrudniały poruszanie się za fistaszkami. Użyłem sekatora by te badyle usunąć. Już ich nie ma, przestrzeń międ...
Debata o Dżungli 360. Chwilami emocje sięgały zenitu. "Pogarda" kontra "śmiechy i buczenie"

Debata o Dżungli 360. Chwilami emocje sięgały zeni...

1 tydzień temu Debatę zorganizowano na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym Uniwersytetu Łódzkiego. To inicjatywa dra hab. Mariusz Sokołowicza, prof. UŁ, dziekana wydziału, a także radnych Zielonych Beaty Bilskiej i Magdaleny Gałkiewicz. Wśród prelegentów znaleźli s...
Infrastruktura, kultura, zieleń - co decyduje o prestiżu dzielnicy

Infrastruktura, kultura, zieleń - co decyduje o pr...

1 tydzień temu Prestiż dzielnicy to nie pusty slogan. To mierzalny konglomerat udogodnień, tożsamości i przestrzeni, który przekłada się na codzienny komfort i realną wartość nieruchomości. Dla młodej rodziny oznacza dostęp do dobrych szkół i bezpiecznych placów za...
Zakaz używania deszczówki do podlewania trawników i roślin. Nie można myć nią tarasu ani auta. Gdzie obowiązują takie ograniczenia?

Zakaz używania deszczówki do podlewania trawników ...

1 tydzień temu Deszczówka to cenne, odnawialne źródło wody. Jej zbieranie i wykorzystywanie jest korzystne zarówno dla środowiska, jak i dla naszego portfela, ponieważ pozwala obniżyć rachunki za wodę. Dlaczego więc jej gromadzenie może być ograniczane? Okazuje się...
Czy to naprawdę wina orchidei? — Polina, zabierz tę orchideę, inaczej ją wyrzucę — powiedziała Kasia, niedbale zdejmując przezroczystą doniczkę z kwiatem z parapetu i wręczając ją mnie. — Oj, dzięki, przyjaciółko! Ale czym ta orchidea ci podpadła? — dziwiłam się, bo na parapecie stały jeszcze trzy piękne, zadbane storczyki. — Ten kwiat dostał mój syn na ślub. A przecież wiesz, jak to się skończyło… — westchnęła ciężko Kasia. — Wiem, iż twój Denis rozwiódł się, zanim minął rok małżeństwa. O powód nie pytam. Domyślam się, iż musiała być naprawdę poważna przyczyna. Przecież Denis uwielbiał Tanię — nie chciałam rozdrapywać świeżej rany u przyjaciółki. — Może kiedyś ci opowiem, Pola, co się stało. Teraz jeszcze za ciężko o tym mówić — zamyśliła się Kasia i otarła łzę…

Czy to naprawdę wina orchidei? — Polina, zabierz t...

1 tydzień temu Ela, zabierz tę orchideę, bo jak nie, to ją wyrzucę powiedziała Kasia, machając przezroczystą doniczką i wsuwając mi ją w ręce. Dzięki, kochana! Ale co ci ta orchidea zawiniła? byłam nieco zdziwiona, bo na parapecie Kasia miała jeszcze trzy...
Ożeniłem się pół roku temu i od tamtej pory coś nie daje mi spokoju – tajemnicza kłótnia mojej żony z najlepszym przyjacielem w dniu naszego wesela w ogrodzie, która do dziś nie daje mi o sobie zapomnieć.

Ożeniłem się pół roku temu i od tamtej pory coś ni...

1 tydzień temu Ożeniłem się pół roku temu, a od tamtej pory jedna myśl nie daje mi spokoju. Wesele odbywało się w parku w centrum Łodzi. Głośna muzyka, kolorowe światła, ludzie tańczący jak cienie w deszczu. W pewnej chwili poczułem, jakby powietrze...
Pruszków: Sypią solą w zabytkowym parku

Pruszków: Sypią solą w zabytkowym parku

lukamaro.pl 1 tydzień temu Mieszkańcy Pruszkowa w ostatnich dniach coraz bardziej martwią się o swój największy skarb, którym jest zabytkowy Park Potulickich. Firma odpowiadająca za utrzymanie zieleni sypie sól na parkowych alejkach, miasto komentuje krótko – tylko piach. Pobr...
Narodziny handhelda - "Byte" 81/1 [HISTORIA KOMPUTERÓW 57]

Narodziny handhelda - "Byte" 81/1 [HISTORIA KOMPUT...

youtube.com 1 tydzień temu Handheldem nazywano komputery wielkości tabliczki czekolady. Zaraz po tym, gdy Tandy pokazał światu pierwszy taki model, pojawiły się także inne. Entuzjazm był ogromny, ale – jak się okazało nieco później – komputerki te były niewygodne i nie było dl...
To miasto zachwyci fanów motoryzacji. Idealne miejsce na zimowy city break

To miasto zachwyci fanów motoryzacji. Idealne miej...

top.pl 1 tydzień temu Szukasz interesującego miejsca na zimowy city break? Warto odwiedzić naszych zachodnich sąsiadów, a zwłaszcza pewne interesujące miasto, w którym historia łączy się z nowoczesnością. Przyciąga głównie fanów motoryzacji, ale jest tam o wiele więcej at...
Obok tego krzewu nie można przejść obojętnie. Liście wyglądają zjawiskowo

Obok tego krzewu nie można przejść obojętnie. Liśc...

1 tydzień temu Nadchodzi czas, by planować aranżację ogrodu na kolejny sezon. Jakie rośliny ozdobne wybierać, by przydomowa przestrzeń była pełna atrakcyjnych dla oka akcentów? Szukając rośliny efektownej, a jednocześnie mało wymagającej, warto zwrócić uwagę na trz...
W domu ma je niemal każdy. niedługo będą zakazane

W domu ma je niemal każdy. niedługo będą zakazane

1 tydzień temu Już niedługo choćby zakup kwiatów w supermarkecie może wyglądać zupełnie inaczej niż dotychczas. Unia Europejska zaostrza przepisy dotyczące opakowań – a to oznacza, iż plastikowe doniczki, w których dziś kupujemy narcyzy czy hiacynty, prawdopodobnie...
Będą remonty chodników przy czterech radomskich ulicach. To Kwiatkowskiego, Wośnicka, Kalińska i Gajowa

Będą remonty chodników przy czterech radomskich ul...

mojradom.pl 1 tydzień temu Przy czterech ulicach w Radomiu zostaną naprawione chodniki. Miejski Zarząd Dróg i Komunikacji podpisał umowy z wykonawcami na wymianę nawierzchni. Prace będą realizowane w ramach programu "Miasto Przyjaznych Zmian" i maja kosztować łącznie niemal 2 ...
Dawny dom dziecka zyska nowe przeznaczenie. Rusza inwestycja za ponad 6 mln zł

Dawny dom dziecka zyska nowe przeznaczenie. Rusza ...

1 tydzień temu Przy ulicy Mościckiego 27 już za kilkanaście miesięcy powstanie Centrum Wsparcia Społecznego. Co się tam znajdzie? W środku znajdzie się łącznie dziesięć mieszkań wspomaganych dla osób starszych, samotnych, nie w pełni sprawnych oraz tzw. więźniów c...
Gdy masz 41 lat i jesteś sama…

Gdy masz 41 lat i jesteś sama…

1 tydzień temu W dobrym małżeństwie kobieta rozkwita, w złym pomału umiera. Jest też trzecia opcja, gdy kobieta w dojrzałym wieku jest sama i ma na przykład 41 lat. Czy wtedy żyje pełną piersią i cieszy się niezależnością, a może rozpaczliwie szuka...
Wygląda jak z drogerii. "Szminka" w doniczce kusi kolorem i długo kwitnie

Wygląda jak z drogerii. "Szminka" w doniczce kusi ...

top.pl 1 tydzień temu To jedna z najciekawszych roślin doniczkowych, którą możesz uprawiać w mieszkaniu. jeżeli lubisz zwisające gatunki o efektownych rurkowatych kwiatach, kup ją. Długo kwitnie i wygląda jak szminka, więc nikt z twoich gości nie przejdzie obok niej oboję...
Dlaczego nie warto już zapraszać gości do swojego domu? Moje osobiste doświadczenie

Dlaczego nie warto już zapraszać gości do swojego ...

1 tydzień temu Dlaczego nie warto już zapraszać gości do domu? Z mojego doświadczenia wiem, iż lepiej tego nie robić. Niedawno postanowiłem, iż nie będę już przyjmował nikogo w naszym mieszkaniu w Krakowie. I nie chodzi o brak pieniędzy mam własny ogródek...
MIAŁ BYĆ CYRK, POWSTAŁ SPODEK

MIAŁ BYĆ CYRK, POWSTAŁ SPODEK

mscyrku.blogspot.com 1 tydzień temu Mało kto wie, iż w Katowicach zanim pojawił się pomysł budowy legendarnej hali widowiskowo-sportowej znanej szerzej jako "Spodek", miał zostać wybudowany potężny gmach cyrku stacjonarnego.Pierwsze pomysły i decyzje z tym związane zapadały w okresie,...
Podniosłam na nogi moją teściową, a ona zrobiła mi publiczną awanturę za chwasty na grządkach – sąsiedzi przylgnęli do płotu, a ja spakowałam walizki i odeszłam bez słowa

Podniosłam na nogi moją teściową, a ona zrobiła mi...

1 tydzień temu Co ty tu wyprawiasz? zagrzmiała teściowa, stojąc pomiędzy grządkami w ogrodzie, głos niósł się daleko. Takiego wstydu jeszcze w tej rodzinie nie było! Ja przy siedmiorgu dzieciach nie miałam choćby jednego chwasta! Na jej wrzaski wylegli sąsiedzi z d...
Dwie siostry… Żyły sobie kiedyś dwie siostry. Starsza – Waleria – piękna, bogata, odnosząca sukcesy. Młodsza – Zosia – zgorzkniała alkoholiczka. O jej urodzie w wieku 32 lat nie można już było mówić: wychudzona postać, opuchnięta, sine twarz bez wyraźnych oczu, zaniedbane włosy… Walerii nie sposób było nic zarzucić: próbowała ratować siostrę – drogie ośrodki leczenia, znachorki, bez skutku. Kupiła jej własne mieszkanie (na siebie, żeby Zosia nie zamieniła na alkohol) – po pół roku został tam tylko brudny materac, na którym konająca Zosia leżała, gdy Waleria przyszła się pożegnać przed wyjazdem na stałe za granicę. Wokół puste butelki, ślad po lokalnych pijakach. Ale Waleria nie mogła zostawić siostry na pastwę losu – zabrała ją poczucie winy i sumienie. Postanowiła zabrać Zosię do cioci na wieś – do Otylii, z którą prawie nie miały kontaktu, pamiętały tylko jej wizyty z przetworami, jabłkami i suszonymi grzybami. Wsiadły z pomocą znajomego do samochodu, Zosię w kocu na tylnym siedzeniu, i pojechały do wsi Samowarowo. Znaleźli czterodomową wioseczkę, dom cioci również. Położyły Zosię na ciocine łóżko, Waleria zostawiła pieniądze na pogrzeb i klucz do mieszkania, odmówiła herbaty, pożegnała się i odjechała… Ciocia Otylia, 68 lat, sprawna, samotna kobieta, rozwinęła koc, sprawdziła puls Zosi i zagotowała wodę w samowarze. Przygotowała napar z ziół i owoców – przez trzy dni i noce poiła Zosię z łyżeczki, potem dodała kozie mleko, warzywne wywary i rosoły z własnej kury. Po miesiącu Zosia sama usiadła w łóżku. Ciocia woziła ją na sankach do wiejskiej bani, myła pachnącymi naparami, rozczesywała włosy aż lśniły i pachniały latem… Ciocia włożyła w siostrzenicę całą swoją niewyczerpaną miłość i opiekę – tam, gdzie nie pomogli lekarze ani uzdrowiciele, pomogła bliska osoba. Zosia powoli wracała do życia: rumieńce, błyszczące oczy, odzyskana uroda. Zaczynała pomagać cioci w gospodarstwie, uczyła się doić kozę Martę, zbierać jajka, gotować ze swojego ogródka. Zapomniała o dawnej, smutnej rzeczywistości i polubiła nową. Zaczęła podziwiać świat na nowo, dokarmiać dzikie kaczki nad rzeczką. Odkryła w sobie talent – ciocia nauczyła ją szydełkować: najpierw serwetki, potem piękne koronkowe chusty. Zaczęły spływać zamówienia, Zosia coraz lepiej zarabiała. Po trzech latach piękna Zosia wywiozła ukochaną ciocię z małej wioski Samowarowo do spokojnego miasteczka nad ciepłym morzem, gdzie razem – z oszczędności cioci i pieniędzy za manualnie robione chusty – kupiły uroczy domek z ogrodem. Rano koza Marta, przywieziona specjalnie opłaconym busem, schrupuje jabłko z gałęzi, patrzy zamyślona na morze, gdzie kąpią się jej ukochane panie… A najwspanialsze w tej historii jest to, iż wydarzyła się naprawdę.

Dwie siostry… Żyły sobie kiedyś dwie siostry. Star...

polregion.pl 1 tydzień temu DWIE SIOSTRY… Śniło mi się, iż żyły sobie dwie siostry w Polsce. Starsza, Waleria, była piękna i pełna sukcesów, otoczona luksusem, jakby jej życie świeciło złotymi monetami o nominale pięciuset złotych. Młodsza Rozalia była cieniem człowieka, zamies...
Jak prawidłowo dobrać łączniki ciesielskie do konstrukcji drewnianej?

Jak prawidłowo dobrać łączniki ciesielskie do kons...

1 tydzień temu Dobrze zaprojektowana konstrukcja drewniana zaczyna się od… metalu. To właśnie łączniki ciesielskie decydują, czy altana przetrwa wichurę, taras nie zacznie pracować po pierwszej zimie, a wiatę garażową nie podmyje pierwszy większy deszcz. Drewno moż...
Kreatywne sposoby na zabawę w domu z dzieckiem – Pomysły na nudę

Kreatywne sposoby na zabawę w domu z dzieckiem – P...

gumigem.pl 1 tydzień temu Witajcie drodzy rodzice! jeżeli zastanawiacie się, co kreatywnego można zrobić w domu z dzieckiem, to jesteście we adekwatnym miejscu. W
Nowe bloki powstaną w sąsiedztwie Jeziora Maltańskiego. Tak mają wyglądać

Nowe bloki powstaną w sąsiedztwie Jeziora Maltańsk...

1 tydzień temu Chodzi o inwestycję przy skrzyżowaniu Inflanckiej i Baraniaka.
Każdy ogrodnik robi to w lutym. Trawnik będzie gęsty, zieloniutki i bez mchu

Każdy ogrodnik robi to w lutym. Trawnik będzie gęs...

1 tydzień temu Wielu właścicieli ogrodów nie wykonuje tego zabiegu w terminie. Konsekwencje są niestety feralne – murawa jest rzadka i obrasta mchem. Luty to optymalny moment, by zatroszczyć się o jej stan, nim będzie za późno. Wiosenne ratowanie marnego trawnika m...
Kiedy sąsiad może żądać usunięcia drzewa? Drzewa w granicy działki - przepisy 2026

Kiedy sąsiad może żądać usunięcia drzewa? Drzewa w...

1 tydzień temu Zacieniona działka, wilgoć w domu, rośliny, które nie chcą rosnąć, a do tego korzenie wchodzące w fundamenty lub instalacje. Taki problem mają właściciele nieruchomości, których sąsiedzi mają na posesjach wysokie drzewa rosnące tuż przy granicy dział...
Zrób to z winoroślą w lutym, a jesienią zbierzesz kosze dorodnych, słodkich winogron

Zrób to z winoroślą w lutym, a jesienią zbierzesz ...

1 tydzień temu Cięcie winorośli to jeden z najważniejszych zabiegów w jej uprawie, zarówno w winnicy, jak i w przydomowym ogrodzie. Winorośl jest pnączem, które z natury chce rosnąć jak najwyżej, w stronę światła. jeżeli jej nie przycinamy, z czasem robi się...
Sikorskiego 8 – duża inwestycja ZGK w Dąbrówce Wielkiej

Sikorskiego 8 – duża inwestycja ZGK w Dąbrówce Wie...

1 tydzień temu Trwają ostatnie przygotowania do uporządkowania infrastruktury przy ulicy Sikorskiego 8 w Dąbrówce Wielkiej. To temat, który od dłuższego czasu był podnoszony i konsekwentnie pilnowany przez radną Iwonę Zorychtę (OKR) –...
Wszystko było normalne podczas wychowywania trojaczków – dopóki jedno z dzieci nie zaczęło mówić niewytłumaczalnych rzeczy

Wszystko było normalne podczas wychowywania trojac...

polregion.pl 1 tydzień temu Wszystko wydawało się normalne w wychowaniu trojaczków dopóki jedno z dzieci nie zaczęło mówić rzeczy niewytłumaczalnych. Wychowywaliśmy nasze trojaczki tak samo, ale pewnego dnia jedno z nich zaczęło opowiadać rzeczy, których żadne siedmioletnie dzi...
Ogromny arbuz na twojej działce

Ogromny arbuz na twojej działce

1 tydzień temu Jak wyhodować ogromne owoce arbuza na działce lub w przydomowym ogrodzie?
Stabłowicka Wyspa Rodos coraz bliżej. Miasto szykuje przetarg na nowy zieleniec

Stabłowicka Wyspa Rodos coraz bliżej. Miasto szyku...

1 tydzień temu Mieszkańcy Stabłowic mogą zacierać ręce. Urzędnicy poinformowali o przygotowaniach do ogłoszenia przetargu na stworzenie nowej, zielonej przestrzeni w tej części miasta. Projekt, znany jako „Stabłowicka Wyspa Rodos”, to efekt głosowania …
Wsyp do doniczki i wymieszaj z ziemią. Zamiokulkas przestanie żółknąć i wypuści dużo nowych liści, choćby zimą

Wsyp do doniczki i wymieszaj z ziemią. Zamiokulkas...

1 tydzień temu Zamiokulkas ma opinię rośliny niezniszczalnej, ale prawda jest taka, iż najczęściej szkodzi mu nie brak troski, tylko jej nadmiar. To roślina, która nie lubi mokrej ziemi, a każde przelanie bardzo gwałtownie odbija się na korzeniach. Gdy liście zaczy...

Popularne

Awantura o polowania w "Debacie Gozdyry". Nagle rozmowa została przerwana

Awantura o polowania w "Debacie Gozdyry". Nagle rozmowa zost...

5 dni temu 150
Nie zgadniesz, kto spacerował po autostradzie. Zobacz niecodzienne sceny

Nie zgadniesz, kto spacerował po autostradzie. Zobacz niecod...

4 dni temu 133
Kroisz pomidora i... szok. To nie robaki. Ekspertka wyjaśnia, czy można go jeść

Kroisz pomidora i... szok. To nie robaki. Ekspertka wyjaśnia...

6 dni temu 95
"Spóźnię się, bo łoś mi samochód lizał". To nie głupi żart. Leśniczy tłumaczą. "Cenne źródło"

"Spóźnię się, bo łoś mi samochód lizał". To nie głupi żart. ...

6 dni temu 94
Czy można dokarmiać ptaki wodne chlebem w zimie? Mały gest, duży problem

Czy można dokarmiać ptaki wodne chlebem w zimie? Mały gest, ...

4 dni temu 92
English (US) English (US) · Polish (PL) Polish (PL) · Russian (RU) Russian (RU) ·
Kontakt · Regulamin · O nas ·

© Zwierzęta 2026. Wszelkie prawa zastrzeżone.