Rośliny

Zielona inwestycja na Krowodrzy: rusza projektowanie ogrodu deszczowego przy ZSP nr 4 na ul. Urzędniczej

Zielona inwestycja na Krowodrzy: rusza projektowan...

2 dni temu Na krakowskiej Krowodrza rozpoczyna się etap projektowania ogrodu deszczowego, który powstanie przy Zespół Szkolno‑Przedszkolny nr 4 w Krakowie. Nasadzenia roślin zaplanowano po wakacjach. Inicjatywa ma przynieść korzyści zarówno środowiskowe, jak i ...
Miasto rozdaje 5000 złotych za zbieranie deszczu. Tylko 25 dni na złożenie wniosku, a pieniądze już się kończą

Miasto rozdaje 5000 złotych za zbieranie deszczu. ...

2 dni temu Od trzeciego lutego w Lublinie rusza kolejna edycja programu, który może przynieść właścicielom domów i mieszkań choćby pięć tysięcy złotych dofinansowania. Wystarczy zainstalować system do zbierania wody deszczowej. Ale jest haczyk – na cały program...
Czy raciborski Ogród Malucha w końcu powstanie? Ratusz podjął próbę

Czy raciborski Ogród Malucha w końcu powstanie? Ra...

2 dni temu Raciborski magistrat ogłosił kolejny przetarg na opracowanie dokumentacji projektowej i budowę placu zabaw „Ogród Malucha” przy ul. Rzeźniczej. Inwestycja, realizowana w ramach budżetu obywatelskiego 2023/2024, ma na celu stworzenie bezpiecznej i atr...
Awaria sieci wodociągowej na drodze krajowej DK-57 przy ul. Ogrodowej - KOMUNIKAT ZGKiM

Awaria sieci wodociągowej na drodze krajowej DK-57...

bisztynek.pl 2 dni temu KOMUNIKAT - AWARIA SIECI WODOCIĄGOWEJ 01-02-2026r
TOMEK ROŻEK OBALA MIT TRÓJKĄTA BERMUDZKIEGO I NAUKOWE ZERO

TOMEK ROŻEK OBALA MIT TRÓJKĄTA BERMUDZKIEGO I NAUK...

youtube.com 2 dni temu Audycja przeznaczona dla osób powyżej 16. roku życia. Legenda trójkąta bermudzkiego rozpala umysły wszystkich zwolenników teorii spiskowych i fascynatów zjawisk nadprzyrodzonych. Tymczasem Tomek Rożek w Naukowym Zerze rozkłada na czynniki pierwsze ws...
Sansewieria może zakwitnąć. Musisz jednak zadbać o to

Sansewieria może zakwitnąć. Musisz jednak zadbać o...

top.pl 2 dni temu Sansewieria to popularna roślina doniczkowa zachwycająca zielono-białymi, sztywnymi liśćmi. Mało kto wie, iż może zakwitnąć. Wypuszcza małe kwiaty o cudownym zapachu wanilii. Co zrobić, żeby zyskała te kolejne walory dekoracyjne? Zmiana pielęgnacji t...
Gmina pozyskała 300 tysięcy złotych na nowy plac zabaw

Gmina pozyskała 300 tysięcy złotych na nowy plac z...

2 dni temu Inwestycja skrojona na miarę potrzeb Przyznane środki to ogromny sukces gminy - dofinansowanie pokrywa bowiem 100% planowanych kosztów. Oznacza to, iż nowoczesny obiekt powstanie bez angażowania środków własnych z budżetu lokalnego. Projekt ma charak...
Kolejne kamienice do remontu

Kolejne kamienice do remontu

radiogorzow.pl 2 dni temu Zakład Gospodarki Mieszkaniowej przygotowuje się do termomodernizacji pięciu kolejnych kamienic przy ulicach Energetyków, Lutyckiej, Ogrodowej i Lipowej. Mówi dyrektor ZGM Paweł Nowacki: W tej chwili zakład przygotowuje się do ogłoszenia przetargów....
Formę na lato robi się zimą…

Formę na lato robi się zimą…

2 dni temu Chłodne dni to idealny moment, żeby ruszyć się z kanapy. Nie po to, żeby bić rekordy, tylko żeby uruchomić organizm, złapać endorfiny, wzmocnić odporność i powoli budować formę na lato....
Zamiast rosnąć gnije? Aloes nie wybacza błędu z wodą. Jak go podlewać?

Zamiast rosnąć gnije? Aloes nie wybacza błędu z wo...

2 dni temu Aloes uchodzi za roślinę łatwą w uprawie, jednak to właśnie podlewanie najczęściej prowadzi do problemów z jego kondycją. Nadmiar wody potrafi zaszkodzić choćby dorodnemu okazowi. Wystarczy jednak kilka prostych zasad, aby roślina rosła zdrowo i prze...
Regenerujący napój dla skrzydłokwiatu. Podlej go i patrz jak obsypuje się morzem nowych liści

Regenerujący napój dla skrzydłokwiatu. Podlej go i...

2 dni temu Choć skrzydłokwiat często trafia do domów początkujących miłośników roślin, jego pielęgnacja bywa trudna. Zła woda, brak składników odżywczych i nieodpowiednia lokalizacja doniczki mogą odbić się na wyglądzie liści. Podpowiadamy, jak w prosty sposób ...
U mnie dziś - 10 i to chyba nie koniec. Śniegu brak więc świat roślin ma w plecy...Pozdrawiam cieplutko Wszystkoch Gości dziękując za uznanie dla moich fot i gwiazdeczki :)

U mnie dziś - 10 i to chyba nie koniec. Śniegu bra...

koronkiwspomnien.flog.pl 2 dni temu
Mówią na nią „naturalny Ozempic”. Naukowcy zwracają uwagę na jedno

Mówią na nią „naturalny Ozempic”. Naukowcy zwracaj...

2 dni temu Trwa szał na berberynę, czyli związek roślinny od lat wykorzystywany w medycynie naturalnej. Zdobył on sławę jako „naturalny Ozempic”, którego działanie ma być bezpieczniejszą i bardziej dostępną alternatywą dla znanego leku na odchudzanie. Co na ten...
O ptakach, które zimą przylatują do Polski

O ptakach, które zimą przylatują do Polski

2 dni temu Zima na lubuskich winnicach, ptaki, które zimą… przylatują do Polski, drzewa w muzealnym ogrodzie w Gorzowie.
Zimowe perkozki

Zimowe perkozki

naturapolska.blogspot.com 2 dni temu Zdjęć perkozków mam zaledwie garstkę, do tego marnych. No nie miałem do nich cierpliwości. Przecież znane są z tego, iż znikają pod wodą na długie minuty. Przytrzymują się jakiejś roślinki, wystawiają jedynie czubek dzioba by oddychać i czekają aż......
Pierwszy prywatny park w Krakowie. "Odbicie od płotu było szokujące"

Pierwszy prywatny park w Krakowie. "Odbicie od pło...

2 dni temu Do dużego nowego parku w Krakowie na Prądniku Białym wchodzą tylko ci, którzy znają kod. Pozostali mogą zobaczyć go tylko przez siatkę, choć w planie przestrzennym to teren przeznaczony pod zieleń ogólnodostępną. Jak to możliwe?
Z pozoru śpią, ale pąki już się formują. jeżeli je stracisz w lutym, wiosna będzie pusta

Z pozoru śpią, ale pąki już się formują. jeżeli je...

2 dni temu Zimowe miesiące decydują o tym, czy hortensje zakwitną w kolejnym sezonie. Styczeń i luty to czas prostych, ale kluczowych zabiegów, które chronią pąki przed mrozem oraz uszkodzeniami mechanicznymi. Zaniedbania na tym etapie często kończą się brakiem...
Włóż do wazonu i postaw w pokoju. Po kilku godzinach dom będzie pachnieć obłędnie

Włóż do wazonu i postaw w pokoju. Po kilku godzina...

2 dni temu Ta dekoracja postawiona na parapecie to drobny detal, który potrafi wyraźnie zmienić domową atmosferę. Już po kilku godzinach wnętrze wypełnia się świeżym, ziołowym aromatem, a powietrze w domu staje się znacznie przyjemniejsze. Wystarczy jedna gałąz...
Zbliża się najlepszy moment na wysiew papryki. Nie prześpij tego terminu

Zbliża się najlepszy moment na wysiew papryki. Nie...

top.pl 2 dni temu Chcąc delektować się własną, smaczną papryką, musimy pomyśleć o uprawie już w najbliższych tygodniach. Okazuje się bowiem, iż zbliża się termin wysiewu tej rośliny, która ma długi okres wzrostu. Bardzo ważne jest więc, aby go nie przegapić i zrobić.....
WYBIERAJ: ALBO TWÓJ PIES, ALBO JA! MAM DOŚĆ TEJ PSIEJ WONI! — OŚWIADCZYŁ MĄŻ. ONA WYBRAŁA MĘŻA, ODWIÓZŁA PSA DO LASU… A WIECZOREM USŁYSZAŁA, ŻE ODCHODZI DO INNEJ Renata kochała swojego męża, Marka, do szaleństwa. Mieszkali razem pięć lat, dzieci jeszcze nie mieli, za to był Max — stary owczarek niemiecki, którego Renata przygarnęła jeszcze jako szczeniaka, na długo przed poznaniem Marka. Max był członkiem rodziny. Inteligentny, wierny, rozumiał wszystko bez słów. Ale lata robiły swoje: zaczęły go boleć łapy, źle pachniał, a sierść wypadała mu garściami. Marek długo znosił tę sytuację. Ale kiedy Max nie wytrzymał do spaceru i zostawił kałużę na nowym panelu w korytarzu, jego cierpliwość się skończyła. — Koniec! Dość tego! — wrzasnął Marek, wsadzając pysk starego psa w kałużę. — Żyję w psiarni! Smród, sierść w jedzeniu, a teraz jeszcze to! Renata, zdecyduj się: ja, czy ten wrak! — Marek, co ja z nim zrobię? On ma dwanaście lat… — zapłakała Renata, przytulając winnego psa. — Do schroniska! Do lasu! Uśpij go! Mam to gdzieś! — odciął się mąż. — o ile go tu wieczorem nie będzie — ja odchodzę. Chcę mieszkać w czystości, a nie sprzątać po twoim zawszonym „synku”! Renata była słaba. Panicznym lękiem napawała ją samotność. Bała się stracić Marka, który utrzymywał ich dom, z którym mieli plany na wakacje, na kredyt… Wybrała męża. Wywiozła Maxa za miasto. Pies ledwo wskoczył do auta, skomląc z bólu w stawach, ale polizał jej rękę. Myślał, iż jadą na spacer. Renata płakała całą drogę. Zostawiła go w lesie, dwadzieścia kilometrów od miasta. Przywiązała do drzewa, żeby nie pobiegł za samochodem. — Przepraszam cię, Max… Przepraszam… — szeptała, nie mogąc patrzeć w jego wierne, starsze oczy. Max nie wyrywał się. Po prostu usiadł i patrzył na nią. Wszystko zrozumiał. Renata zostawiła mu miskę z karmą, wsiadła do samochodu i odjechała. W lusterku widziała, jak pies rzuca się za nią mimo bólu, napina smycz i szczeka. Chrapliwie, rozpaczliwie. Ten szczek dźwięczał w jej uszach całą drogę do domu. Wróciła rozbita. Oczy miała spuchnięte od płaczu. Marek był w domu. Pakował rzeczy. — Co robisz? — nie rozumiała. — Już po wszystkim. Maxa nie ma. Odwiozłam go… Marek spojrzał na nią z zimnym uśmiechem. — Super. gwałtownie poszło. Ale wiesz… i tak odchodzę. — Jak to? Dokąd?! — Do Magdy. Znasz ją z księgowości. Spotykamy się już pół roku. Jest w ciąży. Renata osunęła się na krzesło. Świat się zatrząsł. — Ale… przecież postawiłeś warunek… Pies albo ty… Po co?! — Sprawdzałem — cynicznie stwierdził Marek. — Chciałem zobaczyć, czy masz charakter. Zdradziłaś przyjaciela dla moich spodni. Wiesz, bałbym się z tobą żyć. jeżeli psa, który cię kochał przez dziesięć lat, wywiozłaś do lasu, to mnie — gdy zachoruję — pewnie wyrzucisz na śmietnik. Zamknął walizkę. — Żegnaj, Renata. I wiesz co… Max był jedynym facetem w tym domu. Ty jesteś zwyczajną zdrajczynią. Gdy drzwi za nim trzasnęły, Renata zawyła. Zrozumiała, co zrobiła. Dla człowieka, który jej nie kochał, zabiła duszę kogoś, kto ją uwielbiał. Chwyciła kluczyki i pojechała z powrotem do lasu. Była noc. Padał deszcz. Dojechała pod drzewo. Smycz była przegryziona. Miska przewrócona. Maxa nie było. — Max! Max! Chłopczyku mój! — krzyczała, biegając po mokrym lesie, drąc twarz o gałęzie. Szukała go trzy dni. Wieszała ogłoszenia, pisała do wolontariuszy. Nie spała, nie jadła. Czwartego dnia zadzwonił telefon. — Szuka pani owczarka? Podobnego znaleziono przy trasie. Potrąciła go ciężarówka. Renata pojechała na identyfikację. To był Max. Przegryzł smycz, pobiegł jej szukać. Biegł do domu. Na bolących łapach, przez ból i strach. Biegł do tej, która go zdradziła. I zginął na poboczu, nie doczekawszy się. Renata pochowała Maxa. Minęły dwa lata. Mieszka sama. Nie wyszła ponownie za mąż — nie potrafi zaufać ludziom, ani sobie samej. Marek jest szczęśliwy z nową żoną i dzieckiem. Zapomniał o Renacie jak o złym śnie. Dla niego to była tylko „próba”, wygodny powód do odejścia i zrzucenia winy na żonę. A Renata… Renata pracuje jako wolontariuszka w schronisku dla starych psów. Sprząta im boksy, zbiera odchody, opatruje rany. Próbuje odkupić swoją winę. Co noc śni jej się ten sam sen: stoi przy drzewie, a Max patrzy na nią. Woła go, a on nie podchodzi. Tylko patrzy. Bez złości. Z nieskończoną psią tęsknotą. I w tym spojrzeniu — jej wyrok. Morał: Zdrada nie zostaje wybaczona. Nigdy nie poświęcaj wiernych przyjaciół dla tych, którzy stawiają ci ultimatum. Ten, kto naprawdę kocha — nie zmusza do wyboru. jeżeli zmusza — już cię zdradził, a ty tylko przedłużasz nieunikniony koniec, popełniając tragiczną pomyłkę.

WYBIERAJ: ALBO TWÓJ PIES, ALBO JA! MAM DOŚĆ TEJ PS...

2 dni temu WYBIERAJ: ALBO TWÓJ PIES, ALBO JA! MAM DOŚĆ WĄCHANIA TEJ PSEUDOSMRODKU! ZAWYROKOWAŁ MĄŻ. ONA WYBRAŁA JEGO, ZAWIOZŁA PSA DO LASU… A WIECZOREM USŁYSZAŁA, ŻE ODCHODZI DO INNEJ. Ewelina kochała swojego męża, Pawła, niemal do szaleństwa. Pięć lat razem, d...
A jeszcze mamy tu swoje sprawy do załatwienia… Babcia Walentyna z trudem otworzyła furtkę, powoli doczłapała do drzwi, długo mocowała się z zardzewiałym zamkiem, weszła do swojego dawno nieogrzewanego domku i usiadła na taborecie przy zimnym piecu kaflowym. W chacie pachniało pustką. Nie było jej tylko trzy miesiące, ale pajęczyny już oplatały sufit, stary stołek żałośnie skrzypiał, wiatr huczał w kominie — dom przywitał ją z wyrzutem: gdzie byłaś, gospodyni, na kogo zostawiłaś?! Jak my tu przezimujemy?! – Już, już, mój kochany, poczekaj chwilkę, odpocznę… Napalę w piecu, ogrzejemy się… Jeszcze rok temu babcia Walentyna krzątała się sprawnie po starym domu: to wybielić, to podmalować, to wody przynieść. Jej drobna sylwetka raz kłaniała się przed ikonami, raz gospodarzyła przy piecu, innym razem fruwała po ogrodzie – zdążyła posadzić, wypielić, podlać wszystko na czas. I dom cieszył się z gospodynią – pod jej lekkim krokiem deski aż wesoło skrzypiały, drzwi i okna otwierały się od pierwszego muśnięcia drobnych, spracowanych dłoni, a piec piekł pulchne drożdżówki z oddaniem. Dobrze im razem było: Walentynie i jej starej chałupie. Wcześnie pochowała męża. Wychowała troje dzieci, wszystkim dała wykształcenie i wyprawiła w świat. Jeden syn – kapitan żeglugi dalekomorskiej, drugi – wojskowy, pułkownik, obaj mieszkają daleko, rzadko odwiedzają matkę. Tylko najmłodsza córka, Tamara, została we wsi jako główny agronom – od rana do wieczora pracuje, do matki wpadnie tylko w niedzielę, przyniesie ciasto i znów tydzień się nie widzą. Pociechą – wnuczka Świetusia. Można powiedzieć, u babci wyrosła. A jaka wyrosła! Prawdziwa piękność: wielkie szare oczy, włosy jak dojrzały owies – długie, kręcone, błyszczące, promieniujące aż blaskiem. Zrobi sobie koński ogon, kosmyki spadają na ramiona – chłopakom we wsi aż mowę odbierało. Figurę miała smukłą, wyprostowaną – skąd u dziewczyny ze wsi taka postura, taka uroda? Babcia Walentyna też była za młodu śliczna, ale jak porównać stare zdjęcie i Świetusię – to jak pasterka i królowa… I jeszcze mądra! Ukończyła Akademię Rolniczą w Krakowie, wróciła do rodzinnej wsi pracować jako ekonomistka. Wyszła za mąż za młodego weterynarza, a dzięki programowi dla młodych rodzin dostali nowy dom. A dom to był! Murowany, porządny, solidny – na owe czasy willa, nie chałupa. Tylko: wokół babcinej izby ogród – wszystko rośnie, wszystko kwitnie. A przy nowym domu wnuczki jeszcze nic nie zdążyło urosnąć – tylko trzy badyle. I do ogrodnictwa, prawdę mówiąc, Świetusia nie miała zapału. Choć ze wsi, dziewczyna była delikatna, babcia chroniła ją od przeciągów i cięższej pracy. Jeszcze syn im się urodził, Wacuś. Wtedy już zupełnie czasu w ogród zabrakło. I zaczęła Świetusia babcię do siebie zapraszać: chodź do mnie mieszkać, dom duży, wygodny, pieca palić nie trzeba. Babcia zaczęła chorować, stuknęło jej osiemdziesiąt lat i – jakby choroba czekała na okrągłą rocznicę – nogi kiedyś lekkie, teraz ledwo się ruszały. Dała się babcia namówić. Pobawiła u wnuczki kilka miesięcy. Aż usłyszała: – Babciu kochana, wiesz jak cię kocham! Ale co ty tak tylko siedzisz? Ty przecież całe życie harowałaś, energii ci nie brakowało, a tu taka osiadła… Ja gospodarstwo chcę rozwinąć, pomocy od ciebie oczekuję… – Córeczko, nie mogę już, nogi mnie nie niosą… Stara już jestem… – Hm… Jak tylko do nas przyjechałaś – od razu się postarzałaś… gwałtownie więc babcia, nie spełniwszy oczekiwań, została odesłana do siebie, do starego domu. Z żalu, iż nie podołała i nie pomogła ukochanej wnuczce, babcia Walentyna ostatecznie opadła z sił. Nogi ledwo powłóczyły po podłodze, dojście do stołu stało się wyczynem a do ukochanego kościółka – zupełnie niemożliwe. Wtedy to sam ksiądz proboszcz, ojciec Borys, przyszedł do swej parafianki, niegdyś pełnej energii, wiecznej pomocnicy w potrzeby starego wiejskiego kościółka. Rozejrzał się uważnie. Babcia Walentyna siedziała przy stole, wypełniała ważne zajęcie – pisała jak zwykle swe comiesięczne listy do synów. W chacie chłodno, piec ledwo ciepły. Na niej ciepła, ale znoszona bluza, brudnawy chusteczka – ona, pedantka i czyścioszka! Na nogach powycierane walonki. Ojciec Borys westchnął – babci trzeba pomocy. Kogo by tu prosić? Może Ankę? Mieszka niedaleko, jeszcze silna, dwadzieścia lat młodsza od Walentyny. Wyjął bochenek chleba, pierniki i pół dużej, jeszcze ciepłej ryby w cieście (od matki Aleksandry). Zakasał rękawy, wygarnął popiół z pieca, w trzech turach przyniósł naręcza drewna i ułożył w kącie. Napalił w piecu, przyniósł wody, postawił na piecu duży okopcony czajnik. – Synku kochany! Oj, to znaczy, księże drogi! Pomóż mi zaadresować koperty. Bo ja jak swoją kurzą łapką nabazgrolę – to przecież pewnie nie dojdzie! Ojciec Borys siadł, wypisał adresy, rzucił okiem na listy. Od razu w oczy rzuciło mu się jedno zdanie, napisane dużymi, drżącymi literami: „A żyje mi się bardzo dobrze, kochany synku. Mam wszystko, dzięki Bogu!” Tyle iż te listy o dobrym życiu babci Walentyny pełne były kleksów – a te kleksy, zdaje się, słone były… Anna wzięła pod opiekę staruszkę, ksiądz Borys starał się ją regularnie odwiedzać z sakramentami, a w większe święta mąż Anny, wujek Piotr, stary marynarz, zabierał babcię motorem na mszę. Powoli życie wracało do normy. Wnuczka nie pokazywała się, aż po kilku latach ciężko zachorowała. Od dawna narzekała na żołądek, zganiała wszystko na wrzody. Tymczasem okazało się, iż to rak płuc… Nikt nie wie, skąd taka choroba u Świetusi, ale zgasła w pół roku. Jej mąż zamieszkał praktycznie na cmentarzu: kupował wódkę, pił, spał na grobie Świetusi, rano szedł po następną butelkę. Czteroletni Wacuś stał się nikomu niepotrzebny – brudny, głodny, zapłakany. Zabrała go do siebie Tamara, ale z powodu ciężkiej pracy nie miała dla niego czasu, więc chłopca zaczęto przygotowywać do umieszczenia w domu dziecka. Dom dziecka uchodził za dobry: energiczny dyrektor, dobre wyżywienie, na weekend można było zabierać dzieci do domu. To jednak nie było rodzinne wychowanie, ale Tamara nie miała innego wyjścia – do emerytury jeszcze długa droga. Wtedy babcia Walentyna w koszu starego „WSK” przyjechała do córki. Za kierownicą siedział sąsiad wujek Piotr – gruby, w pasiaku, z tatuażami kotwic i syrenek na obu ramionach. Wyglądali groźnie. Babcia Walentyna powiedziała krótko: – Biorę Wacusia do siebie. – Mamo, ledwo chodzisz! Jak sobie z nim poradzisz? Trzeba ugotować, wyprać… – Póki żyję, Wacusia nie dam do domu dziecka – ucięła. Zaskoczona twardością zwykle łagodnej matki Tamara zamilkła i zaczęła pakować rzeczy wnuka. Wujek Piotr zawiózł staruszkę i chłopca do domu, wypakował, prawie wniósł oboje do chaty. Sąsiedzi kręcili głowami: – Dobra była ta babcia, kochana, ale na starość to już postradała rozum – sama wymaga opieki, a jeszcze dziecko przygarnia… Przecież to nie szczeniak! Trzeba się opiekować… I gdzie Tamara miała oczy?! Po niedzielnej mszy ojciec Borys poszedł do babci Walentyny z niepokojem: czy nie trzeba będzie odebrać wygłodzonego i zaniedbanego Wacusia starej i schorowanej kobiecie? W izbie było ciepło, piec napalone porządnie. Wacuś czysty, uśmiechnięty, słuchał ze starego gramofonu bajki o Czerwonym Kapturku. A schorowana staruszka krzątała się w kuchni: smarowała blaszkę, wyrabiała ciasto, wbijała jajka do twarogu. Jej stare, schorowane nogi poruszały się żwawo – jak dawniej. – Księże drogi! Ja tu właśnie… serniczki piekę… Zaczekaj chwilę – dla księdza i pani Aleksandry będzie gorący poczęstunek… Ojciec Borys wrócił do domu oszołomiony i opowiedział żonie, co zobaczył. Matka Aleksandra zamyśliła się na chwilę, sięgnęła po grubą niebieską księgę, przekartkowała i przeczytała odpowiedni fragment: „Stara Egorowna dożyła już swojego. Wszystko przeminęło, wszystkie marzenia, uczucia, nadzieje – wszystko śpi pod białym śniegiem. Pora tam, gdzie nie ma już choroby, ni smutku, ni westchnienia… Pewnego śnieżnego, lutowego wieczoru Egorowna długo modliła się przy ikonach, potem położyła się i rzekła: ‘Wołajcie księdza – będę umierać’. Twarz jej zrobiła się biała jak śnieg za oknem. Domownicy wezwali księdza, Egorowna wyspowiadała się, przyjęła Komunię i już całą dobę leżała bez jedzenia i picia. Tylko lekkie tchnienie zdradzało, iż dusza jeszcze nie uleciała z postarzałego ciała. I wtedy otworzyły się drzwi, powiał mróz i rozległ się krzyk niemowlaka. – Ciszej, babcia tu umiera. – Niemowlakowi buzi nie zatkam, dopiero się urodził, nie rozumie, iż nie wolno płakać… Wróciła z porodówki wnuczka starej Egorownej, Nastka, z małą córeczką. Rano wszyscy wyszli do pracy, zostawiając babcię i młodą mamę same. Nastka jeszcze nie miała pokarmu, nie umiała się córce przystawić i noworodek wrzeszczał, przeszkadzając Egorownej w umieraniu. Kobieta podniosła głowę, nieobecny wzrok odzyskał jasność. Usiadła z trudnością, spuściła bose stopy na podłogę i zaczęła szukać kapci. Gdy domownicy wrócili, całe popołudnie odwoływali się z pracy ‘z powodu babci co może już zeszła…’, zastali Egorownę nie dość, iż żywą, to jeszcze w lepszej formie niż zwykle. Zmieniła zdanie i chodziła po pokoju wte i wewte, kołysząc zadowoloną, wreszcie najedzoną wnuczkę, podczas gdy zmęczona matka ułożyła się na kanapie na odpoczynek”. Aleksandra zamknęła pamiętnik i uśmiechnęła się do męża: – Moja prababcia, Wiera Egorowna, tak mnie pokochała, iż po prostu nie pozwoliła sobie umrzeć. Powiedziała: „A pomierać nam jeszcze nie przyszło – jest w domu robota!” Potem przeżyła jeszcze dziesięć lat, pomagając mojej mamie, czyli twojej teściowej, wychować mnie – swoją ukochaną prawnuczkę. I ojciec Borys uśmiechnął się do żony.

A jeszcze mamy tu swoje sprawy do załatwienia… Bab...

2 dni temu Wciąż mam tutaj domowe sprawy Babcia Apolonia z trudem otworzyła skrzypiącą furtkę, powoli dotarła do drzwi, długo walczyła z zardzewiałym zamkiem, w końcu weszła do swojego starego nieopalanego domu i osiadła na taborecie przy zimnym kaflowym piecu....
Sezon Zaufania: Jak Budować i Wzmacniać Relacje w Polskiej Rzeczywistości

Sezon Zaufania: Jak Budować i Wzmacniać Relacje w ...

polregion.pl 2 dni temu Na początku maja, gdy trawa nabrała już soczystej zieleni, a rano na szybach werandy wciąż osiadała rosa, Zofia i Marek po raz pierwszy poważnie zastanowili się, czy nie spróbować wynająć letniskowego domku na własną rękę, bez pośredników. Decyzja do...
Domowa uprawa imbiru w doniczkach. Wyhoduj go na parapecie. To łatwiejsze, niż myślisz

Domowa uprawa imbiru w doniczkach. Wyhoduj go na p...

2 dni temu Uprawa imbiru w doniczce to prosty sposób na domową porcję aromatu. Wystarczy odrobina troski, by roślina stała się źródłem świeżych kłączy, idealnych do napojów i potraw. To świetna propozycja zarówno dla miłośników roślin, jak i wielbicieli praktyc...
Są bardzo agresywne. To toksyczne piękności

Są bardzo agresywne. To toksyczne piękności

3 dni temu Drzewołazy niebieskie, mieszkańcy lasów deszczowych północnej części Ameryki Południowej, wbrew nazwie po drzewach wędrują rzadko.
Chcesz mojego męża? Twoja kolej!” – powiedziała żona z uśmiechem do nieznajomej, która pojawiła się w jej drzwiach.

Chcesz mojego męża? Twoja kolej!” – powiedziała żo...

3 dni temu *Dziennik osobisty* Chcesz zobaczyć mojego męża? Proszę bardzo, on jest twój! powiedziała moja żona z uśmiechem, zwracając się do nieznajomej kobiety stojącej w progu. Czekaj chwilę, Kasia! Ktoś dzwoni do drzwi. Oddzwonię, gdy sprawdzę, kto to, rzuci...
Cicha pułapka na Twojej posesji. Jeden ruch bramy może kosztować fortunę

Cicha pułapka na Twojej posesji. Jeden ruch bramy ...

3 dni temu Myślisz, iż granica Twojej działki to miejsce, gdzie kończy się władza urzędników? W 2026 roku przepisy wchodzą na posesje z butami, a nieświadomi właściciele mogą obudzić się z nakazem rozbiórki. Kierunek otwierania bramy to najczęstszy błąd, który ...
Zrób to, a grudnik znów zakwitnie. Wiosną będzie królem parapetu

Zrób to, a grudnik znów zakwitnie. Wiosną będzie k...

3 dni temu Chyba każdy z nas sprzątnął już świąteczne dekoracje, ale jeden z gwiazdkowych symboli – kaktus Bożonarodzeniowy wciąż może czarować. Po obfitym kwitnieniu w grudniu i styczniu może być troszkę osłabiony, więc niektórzy nie wierzą, iż za pewien czas ...
Gdy warkot silnika Mercedesa zniknął między drzewami, cisza spadła na mnie jak ciężki koc

Gdy warkot silnika Mercedesa zniknął między drzewa...

polregion.pl 3 dni temu Gdy warkot silnika Mercedesa zniknął wśród drzew, cisza opadła na mnie jak ciężki koc. Stałam tam z torbą w dłoni, kolana trzęsły się, a każdy oddech bolał. Powietrze pachniało wilgotną ziemią, mchem i gnijącymi liśćmi. Ptaki umilkły. Jakby samo...
Twoja brama może stać się nielegalna. Rewolucja w prawie budowlanym uderzy w właścicieli posesji

Twoja brama może stać się nielegalna. Rewolucja w ...

3 dni temu Wydaje się, iż ogrodzenie to prywatna sprawa właściciela terenu. Nic bardziej mylnego. Nadchodzący rok 2026 przyniesie fundamentalne zmiany w przepisach technicznych, które mogą spędzać sen z powiek tysiącom Polaków. Nowelizacja prawa budowlanego bie...
Co zrobić z choinką po świętach?

Co zrobić z choinką po świętach?

3 dni temu Odbiór naturalnych choinek po okresie świątecznym odbędzie się w lutym 2026 roku, w ramach zbiórki bioodpadów, zgodnie z obowiązującym harmonogramem. Mieszkańców Lubonia prosimy o wystawienie choinek przed posesję – w przypadku zabudowy jednorodzinne...
Piotrków i samochodoza: przepisy łamane, zieleń niszczona, powietrze zanieczyszczone

Piotrków i samochodoza: przepisy łamane, zieleń ni...

3 dni temu W styczniu warszawska „Wyborcza” opisała zdarzenie pod jedną ze szkół, gdzie interwencja rowerzysty wobec źle zaparkowanych samochodów wywołała gwałtowną reakcję kierowców, w tym byłego piłkarza …
Nowości na Wawelu

Nowości na Wawelu

bialyorzel24.com 3 dni temu Rok 2026 zapowiada się na Wawelu wyjątkowo intensywnie. Po ubiegłym sezonie, który zakończył się rekordowym wynikiem 3.4 mln odwiedzających, w tym roku królewska rezydencja w Krakowie będzie przez cały czas rozwijać programy historyczno-kulturalne, k...
Tylko 1 łyżka dodana do podlewania sprawi, iż anturium obsypie się kwiatami choćby zimą

Tylko 1 łyżka dodana do podlewania sprawi, iż antu...

3 dni temu Anturium to jeden z tych kwiatów doniczkowych, które potrafią zachwycać przez cały rok, choćby zimą. Uznawane jest za kwiat szczęścia, miłości i dobrej energii. Ma piękne egzotyczne kwiaty, błyszczące liście i świetnie sprawdza się jako ozdoba wnętrz...
Wsyp do doniczki i wymieszaj z ziemią. Zamiokulkas gwałtownie wypuści dużo nowych liści, choćby zimą

Wsyp do doniczki i wymieszaj z ziemią. Zamiokulkas...

3 dni temu Zamiokulkas ma opinię rośliny niezniszczalnej, ale prawda jest taka, iż najczęściej szkodzi mu nie brak troski, tylko jej nadmiar. To roślina, która nie lubi mokrej ziemi, a każde przelanie bardzo gwałtownie odbija się na korzeniach. Gdy liście zaczy...
Odkrycie, które zmieniło całe życie: Historia Michała – niepokornego chłopaka z polskiej wsi, który po latach beztroski odnalazł spokój, dom zbudowany własnymi rękami i miłość sąsiadki Julii, dawnej koleżanki z podwórka, nauczycielki w wiejskiej szkole – opowieść o dojrzewaniu, pracy, rodzinie i cichej nadziei, która w końcu rozkwitła szczęściem pod jesiennymi chmurami.

Odkrycie, które zmieniło całe życie: Historia Mich...

3 dni temu Odkrycie, które zmiotło mnie z nóg Aż do dwudziestego siódmego roku życia Michał żył niczym rwący górski potok głośno, z rozmachem, bez oglądania się za siebie. Słynął w całej okolicy ze swojej żywiołowości i roztrzepania. Potrafił zaraz po żniwach.....
Jak będzie wyglądać druga część Parku Pokoju w Oświęcimiu?

Jak będzie wyglądać druga część Parku Pokoju w Ośw...

3 dni temu Coraz bardziej realne staje się powstanie drugiej części Parku Pokoju na Osiedlu Chemików w Oświęcimiu. Władze miejskie poinformowały, iż uzyskały unijne dofinansowanie. Co powstanie w drugiej części parku? Chodzi o rewitalizację terenu ograniczonego...
Pięciu mężczyzn zapytanych, kiedy się oświadczyć. Odpowiedzi zaskakują!

Pięciu mężczyzn zapytanych, kiedy się oświadczyć. ...

3 dni temu "Kiedy on mi się w końcu oświadczy?" - to pytanie, które bardzo często powraca w rozmowach przyjaciółek, na rodzinnych obiadach i w internetowych dyskusjach. Presja społeczna, tykający zegar biologiczny i romantyczne komedie robią swoje, a my, kobiet...
Kupujesz rośliny przez internet? Ten szczegół może cię słono kosztować. Wciąż mało kto o tym wie

Kupujesz rośliny przez internet? Ten szczegół może...

3 dni temu Sprzedaż roślin za pośrednictwem internetu nie jest wolna od formalnych zasad. Brak paszportu roślin, niezweryfikowany sprzedawca lub import spoza UE bez dokumentów mogą skończyć się nie tylko stratą pieniędzy, ale też inspekcją. Sprawdzamy, jakie wy...
Czy można wyciąć drzewo na swojej działce bez zezwolenia 2026? Decyduje obwód pnia

Czy można wyciąć drzewo na swojej działce bez zezw...

3 dni temu Wielu właścicieli działek planuje wycinkę drzew na własnej działce w styczniu i lutym, bo to najbezpieczniejszy moment na uprzątnięcie działki przed wiosną, ze względu na obowiązujące terminy wycinki drzew. W 2026 roku przez cały czas można usunąć ni...
Zdewastowane ogrodzenie ambasady Turcji

Zdewastowane ogrodzenie ambasady Turcji

3 dni temu W sobotę na murowanym ogrodzeniu ambasady Turcji w Warszawie policjanci zauważyli namalowany czarnym sprayem napis o treści: "Turcja w Rożawie morduje kobiety".
Obcy Dom na Wsi

Obcy Dom na Wsi

3 dni temu **Zapomniany Sad** Rok temu państwo Nowakowie kupili dom letniskowy. Po przekroczeniu pięćdziesiątki, Piotr poczuł silną potrzebę posiadania drugiego domu. Wspomnienia z dzieciństwa na wsi przywoływały obraz rodzinnego gospodarstwa i pracy w ogrodzie...
Zamiast wyrzucać, postaw na parapecie. Rośliny będą rosnąć w tym lepiej niż w donicach

Zamiast wyrzucać, postaw na parapecie. Rośliny będ...

3 dni temu Klasyczne doniczki potrafią z czasem po prostu się znudzić. Szukając alternatywnych rozwiązań, warto zwrócić uwagę nie tylko na estetykę, ale także względy praktyczne. Okazuje się, iż istnieje przedmiot, który zachwyci oryginalnym wyglądem, a jednocz...
​W lutym poczęstuj tym anturium. Wybuchnie nowymi kwiatami

​W lutym poczęstuj tym anturium. Wybuchnie nowymi ...

top.pl 3 dni temu Anturium potrafi zachwycać kwiatami choćby wtedy, gdy za oknem panuje zima. Wystarczy jeden prosty trik z nawożeniem w lutym, by roślina gwałtownie odwdzięczyła się zdrowymi liśćmi i nowymi pąkami. Dowiedz się, co najlepiej pomoże anturium wybuchnąć ...
Diagnostyka i leczenie online

Diagnostyka i leczenie online

baltyk.kolobrzeg.pl 3 dni temu Postęp technologiczny w leczeniu sprawia, iż kontakt z lekarzem nie musi odbywać się stacjonarnie. skierowanie na tomografie Platformy cyfrowe umożliwiają wygodne zarządzanie zdrowiem niezależnie od pory dnia. Zdalna porada medyczna pozwala przedstaw...
Akt wandalizmu w Warszawie. Zdewastowano ambasadę Turcji

Akt wandalizmu w Warszawie. Zdewastowano ambasadę ...

3 dni temu W sobotę na murowanym ogrodzeniu ambasady Turcji w Warszawie policjanci zauważyli namalowany czarnym sprayem napis o treści: "Turcja w Rożawie morduje kobiety" - poinformował PAP rzecznik prasowy Komendy Stołecznej Policji asp. Kamil Sobótka.
Choroba a formalności – jak załatwić je online

Choroba a formalności – jak załatwić je online

baltyk.kolobrzeg.pl 3 dni temu Rozwój medycyny cyfrowej sprawił, iż kontakt z lekarzem stał się łatwiejszy. Internetowe rozwiązania zdrowotne pozwalają dziś uzyskać pomoc bez wychodzenia z domu. Zdalna konsultacja zdrowotna umożliwia uzyskanie wstępnej diagnozy bez konieczności os...
Cięcie drzew owocowych - kiedy przycinać drzewa owocowe zimą? Jak przycinać drzewa owocowe?

Cięcie drzew owocowych - kiedy przycinać drzewa ow...

3 dni temu Początek roku to idealny moment, aby rozpocząć prace w ogrodzie. Pewne czynności trzeba wykonać przed nadejściem wiosny. Jednym z takich zabiegów, który warto wykonać w styczniu, jest zimowe cięcie drzew i krzewów owocowych. jeżeli zabieg ten jest wy...
Ten trik budzi uśpione nasiona. Wschodzą 3 razy szybciej

Ten trik budzi uśpione nasiona. Wschodzą 3 razy sz...

3 dni temu Wysiałeś nasiona warzyw, od dawna czekasz, aż wykiełkują, ale nic się nie dzieje, więc popadasz w złość? Być może zapomniałeś odpowiednio przygotować nasiona przed siewem lub nie zapewniłeś im korzystnych warunków do startu. W tym artykule wyjaśniamy...
Tata i jego działka To, iż tata sprzedał ich wspólną działkę, Olga dowiedziała się zupełnie niespodziewanie i całkiem przypadkiem. Podczas telefonicznej rozmowy, gdy z miejskiego telefonu dzwoniła do mamy do innego miasta. Takie rzeczy zdarzają się tylko w filmach — kiedy przez pomyłkę stajesz się trzecim, niemym uczestnikiem czyjejś rozmowy, tylko słyszysz, jak rozmawiają inni. Jakaś telefonistka połączyła przez przypadek trzy osoby. Dwa miasta, dwie osoby, które przez kilka opłaconych minut dzielą się najważniejszą nowiną: działki już nie ma, sprzedana z zyskiem, teraz można… zdziałać wiele, choćby Olce trochę podarować! Mamy Olgi i jej ciotki Irki głosy były tak znajome, choć dzieliło je sto dwadzieścia kilometrów i linie telefoniczne przesyłające głos jako impulsy elektryczne. Fizyka zawsze była dla Olgi trudna — tata ją zawsze do nauki zmuszał. *** – Tato, czemu we wrześniu słońce jest takie inne? – Jakie, Olciu? – Sama nie wiem… trudno to wytłumaczyć, światło jest jakieś inne, bardziej miękkie, chyba. Niby świeci, ale nie tak jak w sierpniu. – Ucz się fizyki, we wrześniu układ ciał niebieskich jest zupełnie inny! Łap jabłko! – Tata się roześmiał i rzucił Olce ogromne, lekko spłaszczone, pachnące miodem czerwone jabłko. – Papierówka? – Nie, jeszcze niedojrzała. To korzenna prążkowana. Zachrzęściła w ustach, poczuła słodką, białą pianę, nasiąkniętą latem i ziemią. O odmianach jabłek, jak i o fizyce, Ola wiedziała niewiele. I w tym tkwił główny problem — bo Ola, ósmoklasistka, od dwóch lat była zakochana w nauczycielu fizyki. Świat schodził się w jedno, niebo się rozstępowało, a prawa fizyki wcale nie chciały się zmieścić w kratki szkolnego zeszytu. Tata wszystko rozumiał po jej nieobecnych oczach i kiepskim apetycie. O wszystkim mu powiedziała, już rok temu. Przepłakała noc, jak mała, u niego na kolanach. Mama była akurat w sanatorium. Starsza o dwanaście lat siostra studiowała w innym mieście. Na działce tata stawał się szczęśliwy, cały czas podśpiewywał, gwizdał melodie. W domu nigdy tego nie robił. Tu królowali mama i siostra, gdy wracała z miasta. Mama była piękna i dumna, kierownik wojskowej biblioteki, wysoka, o rudych włosach i kozackim charakterze. Farbowała włosy henną, więc co dwa miesiące wychodziła z łazienki z wielkim turbanem na głowie i pachniała trawą i deszczem. Była urzekająca na pierwszy rzut oka. Tata — drobniejszy, starszy o prawie dziesięć lat, zwyczajny. Tak kiedyś mama powiedziała siostrze, a Ola się wtedy obraziła. – Saszka taki trochę niewidoczny. Ale facet nie musi przecież być piękny. Niewidoczny na tle ogniście rudych włosów mamy, jej krzykliwych gestów, bicia talerzy i nieokiełznanego temperamentu. Mama kochała porządek i wygodę. Musiała znosić tatowe „żołnierzyki”, jak się ich nazywało — czasem spali na podłodze w ich małym, dwupokojowym mieszkaniu. Tata służył w wojsku, a po zwolnieniu został głównym mechanikiem w lipieckim telegrafie. Przez żołnierskie znajomości budował swoją działkę — znajomi przyjeżdżali pomagać kopać, stawiać dom. Mały domek z werandą, na której Ola latem uwielbiała czytać. Tata podawał jej miski z agrestem albo truskawkami prosto na dach. Najlepsze chwile. Mama rzadko na działkę zaglądała, dbała o ręce, o urodę. Ola je podziwiała, tata całował. – Takie ręce to tylko do książek, a nie do grzebania w grządkach — żartował i mrugał do Olki… *** Pierwsze krople wrześniowego deszczu zastukały w dach werandy. Wesołe, szybkie, nie melancholijne. Ola schowała książkę. – Oluś, schodź już, mama zaraz przyjedzie z Irką, trzeba obiad ugotować — tata mówił wyjątkowo pogodnym głosem. A Ola stała, patrzyła w niebo — szare, napęczniałe, ale nie groźne. Twarz miała mokrą od deszczu. Okręciła ramionami, żeby się rozgrzać. Tylko na dachu — bliżej nieba, dalej od ziemi — przez chmury przebijały się promienie słońca. Fizyka zapomniana, na pierwszym roku na polonistyce w akademiku miejskiego uniwersytetu panują zupełnie inne zasady. Ola niemal od razu dostała miejsce w akademiku, ale przez pierwszy tydzień września spała na stancji z gospodynią — druga połowa mieszkania zajęta przez studentów. Na zajęciach głębokie zanurzenie w literaturę i język. Wykładowcy, którym cała grupa się podkochiwała — takim autorytetem i charyzmą przyciągali. Po zajęciach tęskniła za domem. Jeszcze nie miała znajomych. Stołowała się skromnie, włóczyła po ulicach do wieczora. Obca uroda wielkiego miasta była zimna i samotna. Tak samotna, jakby Ola wcale nie schodziła stromą ulicą Metalowców, obok głównego gmachu uniwersytetu, przez ciemny, prywatny sektor. Nie ona wracała do nowego domu, nie ona potknęła się i rozdarła nowe, ciasne lakierki. Na kuchni unosił się zapach jabłek od taty, które w podzięce gospodyni przywiózł skrzynkami. Od tego słodkiego, lekko gnijącego zapachu napływały łzy i serce zaczynało się miotać. Gdy zamieszkała w akademiku, okazało się, iż sąsiadki to studentki z NRD — Viola, Magda i Marion. Od niemieckiego głowa pękała, wieczorem wychodziła na podwórko. Niemki przychodziły po Olę, prosiły o papierosa i zawsze potem oddawały kasę, co Polakom wydawało się dziwne. A one dziwiły się polskim przetworom mamy, zwłaszcza pomidorom, które zjadały z kartoflami. Gdy zapasy Olgi się kończyły, wyciągały wędliny, które były nie do pomyślenia — ale same nie częstowały. W maju kończyły roczną praktykę i wracały do Niemiec, na kuchni zostawały stosy zimowych butów, które kupowały na rosyjską zimę. Niemieckie buty! Polki podkradały po cichu… *** – Olciu, posiekaj kapustę, ja wykopię marchewkę. Wywar już gotowy. Mała kuchnia parowała od powolnego gotowania rosołu. Wielka główka kapusty rozłożyła się na desce koronką jasnych liści. Ola oderwała liść, chrupnęła. Z ziemi wszystko pyszne. Zaczęła siekać gwałtownie i z werwą, kapusta pachniała słodko. Otworzyła okno, wpuszczając woń mokrych liści, ogniska i jabłek. Tata widoczny z tyłu, łopata w ziemi, Ola wiedziała, iż bolą go plecy. Rzuciła nóż, wybiegła na ogród, objęła go od tyłu, przytuliła. On się odwrócił, cicho objął, pocałował ją w czubek głowy. Tego wieczoru Irka przyjechała sama — mamę rozbolała głowa, została w domu. *** Za mną uniwersytet, studenckie małżeństwo, praca w gazecie „Nowator” fabryki lotniczej, pierwszy zawał taty, narodziny córki i choćby rozwód. W pięć lat wiele się wydarzyło. Mąż Olgi odszedł do innej, a ona została z dwuletnią Marysią na stancji. Tata przyjeżdżał co dwa tygodnie, przywoził zakupy, bawił się z wnuczką. – Olka, nie miej do mamy żalu, iż nie przyjeżdża jak ja, dobrze? W drodze ją mdli… A może ma kogoś…? – Tato, co Ty?! W tym wieku adoratora?! Tata zaśmiał się gorzko. Zamilkł. Ola nagle zobaczyła, iż wyraźnie posiwiał i posmutniał. choćby przestał podgwizdywać. – Tato, może w poniedziałek wezmę urlop? Pojedźmy na działkę, póki ciepło, razem z Marysią? *** Działka była zasypana liśćmi, ostatni ciepły październik i babie lato. Rozpalili piecyk, zaparzyli herbatę z liści czarnej porzeczki. Ola na gwałtownie smażyła placki ziemniaczane. Tata zgarniał liście, Marysia pomagała, potem sama rozsypywała i piszczała z radości. Masło skwierczało, pękało. Z ogrodu dobiegało tatowe podgwizdywanie. Wieczorem palili ognisko. Ulica pusta, sąsiednie działki również. Tata nadziewał chleb na gałązki wiśniowe, pomagał Marysi trzymać nad ogniem. Ola ogrzewała zmarznięte dłonie przy ogniu, zawsze ją to fascynowało. Przypomniał się pierwszy studencki wyjazd na praktyki do Kazachstanu, gitarowe piosenki przy ognisku, uczucie zakochania bez obiektu — po prostu zakochanie w nocnej, gwiaździstej bezkresności, ciszy stepu, rozkojarzonych akordach gitary, w twarzach. Twarze przy ogniu są inne, niż za dnia. Każda twarz ma swoją tajemnicę i głębię oczu. Tam poznała przyszłego męża. Na pracy zawołali ją na zebranie partyjne — kandydatura Olgi do PZPR. Wieczorem kuła statut i materiały zjazdowe. A potem pytania — o rozwód, kto winien, kto moralnie niezdolny. Ola się jąkała, niemal płakała. W obronie wystąpił kolega: – To nie jest zebranie komunistów, tylko chamskie! Po latach wspominać to będzie z niedowierzaniem… Kiedy się ściemniło, zgasili ognisko. Przy furtce zatrzymał się samochód. Głośno trzasknęły drzwi. Mama! Piękna, w modnym płaszczu, powiedziała, iż z pracy podwiózł ją kolega. Marysia rzuciła się babci, tata się skrzywił, nieporadnie pocałował mamę. – Co to za kolega? – Saszka, naprawdę, po prostu mnie podrzucił! Nie znasz go… Przy kolacji rozmowa się nie kleiła, Marysia marudziła. Mama dopytywała Olę o pracę, myśląc o czymś swoim. Tata milczał, patrzył i pochylał coraz niżej ramiona. Wieczór się popsuł… *** Rok później taty już nie było. Rozległy zawał, odszedł w dwa dni, na początku ciepłego października. Po pogrzebie Ola wzięła urlop, żeby pobyć na działce. Marysię zostawiła babci ze strony męża. Wszystko wypadało z rąk. Jabłek było jak nigdy, Ola rozdawała wiadrami sąsiadom, gotowała konfitury z miętą i cynamonem, jak lubił tata. Przyjechał pomóc tata kolega z pracy, z którym regularnie jeździł do szkółki ogrodniczej w Grójcu po sadzonki. – Zostanę parę dni, Olka, ogarnę ogród, poprzycinam drzewa, jeżeli nie masz nic przeciw, dobrze? – Panie Janie, co Pan! Dziękuję! Na “Olka” zaraz napłynęły łzy, właśnie wtedy uderzyło uczucie absolutnej nieodwracalności, osierocenia. Przedtem jakby czekała, aż tata wróci, iż to koszmar. Pierwsze dni po odejściu, rano między snem a jawą długo nie mogła pojąć, czemu tak źle. Sekunda, przebudzenie, fale czarnych myśli — taty już nie ma. Potem zalewało poczucie winy, iż nie zatrzymała go na świecie. – Działki nie sprzedawaj, Ola, będę przyjeżdżać i pomagać. Wiesz, tamta antonówka, razem wybieraliśmy, ty byłaś jeszcze dziewczynką. Po drodze do Grójca Saszka mówił o tobie więcej niż o siostrze. Długo oglądał sadzonki, ja go popędzałem, denerwowałem się… Janek został trzy dni, przekopał ogród, podciął jabłonie, nawiózł nawozem i pod gankiem posadził trzy krzaki żółtych chryzantem za zgodą Olgi. – Syćko trochę wcześniej lepiej sadzić, ale jesień ciepła — się przyjmą! Na pamiątkę Saszki. Różę jeszcze trzeba okryć, liście zebrać, ale to już następnym razem. Przy pożegnaniu się przytulili. Zaczął padać deszcz. Ola długo stała przy furtce i patrzyła, jak Janek odchodzi. Poczuł, obejrzał się, pomachał, żeby wracała do domu. Deszcz się wzmógł, uderzał w dach. Wiatr gwałtownie trzasnął furtką. Próg domu zasypały żółte płatki chryzantem. Wszystko tu było taty i na zawsze jego pozostanie. Deszcz, drzewa, jesienne zapachy, ziemia. A więc on jest tu — i będzie zawsze. Ola jeszcze się wszystkiego nauczy. Będzie tu jeździć z Marysią do pierwszych przymrozków, tylko dwie godziny autobusem. Potem na wiosnę jak tylko stopnieje śnieg, może uda się zrobić ogrzewanie. Trzeba zacząć oszczędzać. A na wiosnę koniecznie z Jankiem do Grójca po białą porzeczkę, tata zawsze marzył… *** Po pół roku, w kwietniu, akurat gdy spadł pierwszy śnieg, działka została sprzedana. Ola dowiedziała się przypadkowo przez telefon, na powrocie z Grójca, dzwoniąc do domu z automatówki. W ciasnej budce, na podłodze w worku, o korzeniach owiniętych mokrą dziecięcą koszulką, stała sadzonka białej porzeczki.

Tata i jego działka To, iż tata sprzedał ich wspól...

3 dni temu Tata działka O tym, iż sprzedali działkę taty, Olga dowiedziała się przypadkiem. Przez telefon, gdy dzwoniła z miejskiego telegrafu do mamy, która mieszkała w innym mieście. Wydaje się nieprawdopodobne, niemal jak w filmie: kiedy nagle stajesz się ni...
Ludzie w Poznaniu dalej to robią. Może skończyć się tragedią

Ludzie w Poznaniu dalej to robią. Może skończyć si...

3 dni temu Mimo kilkudniowych mrozów mieszkańcy wciąż wchodzą na zamarznięte stawy i zbiorniki wodne w parkach. Zarząd Zieleni Miejskiej ponownie apeluje: to bardzo niebezpieczne i może kosztować życie. Jak podkreślają przedstawiciele ZZM, lód na zbiornikach wo...

Popularne

Awantura o polowania w "Debacie Gozdyry". Nagle rozmowa została przerwana

Awantura o polowania w "Debacie Gozdyry". Nagle rozmowa zost...

5 dni temu 150
Nie zgadniesz, kto spacerował po autostradzie. Zobacz niecodzienne sceny

Nie zgadniesz, kto spacerował po autostradzie. Zobacz niecod...

4 dni temu 133
Kroisz pomidora i... szok. To nie robaki. Ekspertka wyjaśnia, czy można go jeść

Kroisz pomidora i... szok. To nie robaki. Ekspertka wyjaśnia...

6 dni temu 95
"Spóźnię się, bo łoś mi samochód lizał". To nie głupi żart. Leśniczy tłumaczą. "Cenne źródło"

"Spóźnię się, bo łoś mi samochód lizał". To nie głupi żart. ...

6 dni temu 94
Czy można dokarmiać ptaki wodne chlebem w zimie? Mały gest, duży problem

Czy można dokarmiać ptaki wodne chlebem w zimie? Mały gest, ...

4 dni temu 92
English (US) English (US) · Polish (PL) Polish (PL) · Russian (RU) Russian (RU) ·
Kontakt · Regulamin · O nas ·

© Zwierzęta 2026. Wszelkie prawa zastrzeżone.