12 godzin temu
Najlepsze kochanki to te żony, które dawno zostały skreślone
Szczerze mówiąc, przez długi czas sądziłem, iż z żoną zwyczajnie mi się nie poszczęściło. Trafiła mi się Teresa zimna jak lodowiec. Kiedyś było dobrze, a teraz No cóż, ogień dawno wygasł. Nie ma już tej iskry, która kiedyś kazała mi gnać do domu wcześniej, pełen ekscytacji przed tym, co przyniesie wieczór.
Nie jest tak, iż wszystko jest złe wręcz przeciwnie. Mieszkanie zawsze schludne, obiad ugotowany, syn dorósł i sam dostał się na studia w Poznaniu. Wyjechał i radzi sobie doskonale. Ale wszystko odbywa się jakby na autopilocie, bez dawnego szaleństwa i radości. Żona cicho przeszła z ligi kobieta fatalna do ligi uroczy domowy hipopotam, a ja się z tym pogodziłem.
Już dawno przestałem być zazdrosny. O kogo tu zazdrościć? O koleżanki z pracy? O kasjerkę w Biedronce? 75 kilo stabilności, nie ma konkurencji.
Dlatego to, co kiedyś robiłem po cichu, stało się niemal jawne. Portal randkowy tak tylko przejrzę, co się dzieje, rozmowy dla podbicia pewności siebie, piwko z kumplami przecież facet też musi odpocząć.
Teresa czasem coś zauważała, coś podejrzewała, próbowała się kłócić, potem odpuszczała. Dla mnie to była kapitulacja uznała swoje miejsce.
I wtedy nadarzyła się idealna okazja na życie jak wolny człowiek. Żona miała wyjazd służbowy. Czułem się jak dzieciak w sklepie z zabawkami wreszcie mogłem naprawdę się zrelaksować.
Wyobrażałem sobie, iż będę pisał, flirtował, zapraszał na kawę, a może choćby nie tylko na kawę. Życie nabrało nowych barw.
Rzeczywistość okazała się bardziej przyziemna. Na portalu wysłałem ze sto wiadomości, odpowiedziało dziesięć osób, rozmowa rozwinęła się z czterema. Jedna od razu zaczęła mi opowiadać o Bitcoinach i swoim sukcesie, druga okazała się botem, a dwie po kilku zdaniach zniknęły jak kamień w wodę. Z zaskoczeniem zauważyłem, iż wolny, prawie rozwiedziony facet z mieszkaniem i regularną wypłatą w złotówkach wcale nie jest takim rarytasem, jak mi się wydawało.
Jednego wieczoru, podczas sprzątania historii przeglądarki po mojej burzliwej internetowej aktywności, przypadkiem natknąłem się na coś dziwnego dotyczącego wyjazdu Teresy. Im bardziej drążyłem, tym gorzej się czułem.
Wyjazd faktycznie istniał. Ale był tam jeszcze jeden szczegół otóż z Teresą jechał młody kolega z pracy, jej kochanek, lat 27. I nie tylko jechał wszystko było na jej koszt. Bilety PKP, hotel, stolik w restauracji wszystko opłaciła moja cicha, nudna i zimna.
Na początku nie chciałem wierzyć. Potem uwierzyłem i wpadłem w szał. Okazało się, iż podczas gdy beznamiętnie przewijałem profile w poszukiwaniu rozrywki, mój uroczy domowy hipopotam prowadził pełne pasji życie, o jakim sam mogłem tylko fantazjować.
Awantura była oczywiście ogromna. Wzajemne oskarżenia, długie rozmowy, ciche dni.
Facetom w komentarzach pewnie się ciśnie na usta, żeby odprawić taką żonę na świeże powietrze. Ale nikt nikogo nie odprawił. Pokrzyczeliśmy, popłakaliśmy, pogadaliśmy i nagle wyszło, iż razem jednak wygodniej niż osobno.
Co ciekawe, zacząłem patrzeć na Teresę innymi oczami. Już nie jak na element wystroju mieszkania, ale jak na kobietę, która ma swoje pragnienia i fantazje. Która potrafi być atrakcyjna tyle iż nie dla mnie.
Nie zamierzam nikomu doradzać takich eksperymentów jako recepty na szczęście w związku. Najczęściej prowadzą do rozwodów, łez i nerwów. Ale ta historia nauczyła mnie jednego: zimne żony wcale nie są chłodne. Najczęściej są po prostu zmęczone codziennością, obojętnością, tym, iż nikt nie widzi w nich kobiet.
Czasami wystarczy naprawdę niewielki impuls, by odkryć, iż w domu mieszka nie hipopotam, ale gorąca kobieta. Po prostu gorąca dla kogoś, kto potrafi dostrzec jej płomień.
