1 godzina temu
12 lipca
Jadę na urlop, nie zamierzam nikogo niańczyć! właśnie to usłyszałem od mojej teściowej kilka dni temu i szczerze mówiąc, do tej pory nie mogę się z tym pogodzić. Postanowiłem wszystko opisać w dzienniku, bo może to przyniesie mi trochę ulgi.
Każda rodzina nosi w sobie jakieś sekrety czy trudne sprawy. Jedni kłócą się o mieszkanie po dziadkach, inni mają w domu alkoholika czy plotki o zdradzie. Są też tacy, co kompletnie nie mają wspólnych tematów. My na szczęście nie mamy takich wielkich problemów. Gdyby nie moja teściowa, nasze życie mogłoby być jak z obrazka. Przez długi czas próbowałem z nią budować chociaż poprawne relacje, ale z różnym skutkiem.
Zawsze wiedziałem, iż relacja matki i syna bywa bardzo silna, jednak 37-letni synek u spódnicy to już lekka przesada. Moja żona i jej matka wciąż coś mamroczą i przerzucają się spojrzeniami, wyczuwam, iż wiele spraw ustalają za moimi plecami. Mam też wrażenie, iż teściowa średnio lubi naszego syna, a swojego wnuka jakby był jej obcy.
Cała ta sytuacja wybuchła parę tygodni temu. Nasz syn co lato spędza wakacje u moich rodziców na działce nad Jeziorem Śniardwy. Tam ma wszystko: powietrze, towarzystwo kuzynów, rowery i kajaki. Problem w tym, iż w tym roku wskutek pandemii, moja mama lekarka w suwalskim szpitalu dostała zakaz urlopu. Tata, niestety po operacji kolana, sam też nie dałby rady opiekować się wnukiem. Mi też nie udało się dostać wolnego Krótko mówiąc, liczyliśmy jak w zegarku na teściową.
Z teściową ustaliłem opiekę miesiąc wcześniej. Wszystko było dogadane. Jednak tydzień przed planowanym wyjazdem odbieram telefon:
Słuchaj, Wiesiu, jadę na wakacje do Kołobrzegu, dostałam wycieczkę w prezencie. Musisz sobie jakoś poradzić z Markiem.
Zamurowało mnie. choćby nie mogłem zebrać słów na odpowiedź i odłożyłem słuchawkę. W głowie mi się nie mieściło, iż mogła się tak zachować. Odpoczynek ważniejszy niż wnuk. Chwilę później dowiedziałem się, iż ta wycieczka w prezencie to po prostu wyjazd, który sama sobie zorganizowała, mimo świadomości, iż Marek miał z nią spędzać czas.
Jakby tego było mało, teściowa poprosiła moją żonę, żeby doglądała jej mieszkania, podlewała kwiaty i zajęła się ogródkiem w czasie jej nieobecności. Na szali całe rabaty pomidorów i ogórków Oczywiście domyśliłem się, iż to obowiązek, który spadnie na mnie, bo żona ma teraz masę nadgodzin. Spojrzałem na nią i powiedziałem od razu:
Skoro mnie wystawiła i zawiodła, to i ja nie mam zamiaru jej pomagać. Chciałaś relaksu to miej prawdziwy relaks! Ogródek sam sobie nie poradzi, ale to już nie mój zmartwienie.
Oczywiście była ostra wymiana zdań przez telefon, ale decyzji nie zmieniła. Pojechała. Ja teraz latam po okolicznych domach kultury, szukam półkolonii dla Marka, bo gdzieś muszę go upchnąć, dopóki szkoła znowu nie ruszy.
Zastanawiam się cały czas, czy dobrze zrobiłem ale wiem jedno: czasem trzeba postawić granicę. jeżeli ktoś liczy tylko na Ciebie, ale nie umie odwzajemnić pomocy, nie ma sensu wciąż ustępować. Pomogłem sobie a jej zostawiłem temat do przemyśleń. Najważniejsze, to nie zapominać o własnych potrzebach i szacunku do siebie.
