10 godzin temu
Do ośrodku rehabilitacji fundacji Dzikusy Salamandry trafiły trzy małe wiewiórki. Specjaliści w tej chwili ogrzewają je, podają leki i ostrożnie dokarmiają, żeby maluchy nabrały sił.
Takie przypadki nie są wyjątkiem. Wręcz przeciwnie, to codzienność wiosennego i wczesnoletniego sezonu w każdym ośrodku rehabilitacji dzikich zwierząt w Polsce. Młode wiewiórki rodzą się ślepe, nagie i całkowicie bezbronne. Matka rodzi zwykle 3–7 osesków w jednym miocie, a w ciągu roku może mieć choćby dwa–trzy mioty. Gniazda budowane są wysoko na drzewach, często na cienkich gałęziach. Wystarczy silniejszy wiatr, ulewa, nieporadny ruch matki podczas przenoszenia młodych lub atak drapieżnika, by maluchy wypadły na ziemię.
Wiewiórki są szczególnie narażone w pierwszych tygodniach życia. Jeszcze nie potrafią wtedy dobrze koordynować ruchów, a ich gniazda bywają niestabilne. Według opiekunów dzikich zwierząt, w szczycie sezonu do fundacji i podobnych ośrodków trafiają dziesiątki, a czasem setki młodych wiewiórek rocznie
Wiosna to dla fundacji Dzikie Salamandry wyjątkowo intensywny czas. Oprócz wiewiórek trafiają wtedy także pisklęta ptaków, młode jeże, a czasem sarny czy lisy. Każdy przypadek wymaga indywidualnego, często bardzo żmudnego postępowania.
Co robić, gdy znajdziemy małą wiewiórkę na ziemi?
Najpierw warto przez dłuższy czas poobserwować okolicę – czy w pobliżu nie ma matki, która przychodzi karmić. jeżeli wiewiórka jest zimna, słaba, ranna lub leży w niebezpiecznym miejscu (np. przy drodze), wtedy należy delikatnie zabrać ją do kartonika z otworami, położyć na ręczniku i jak najszybciej skontaktować się z najbliższym ośrodkiem rehabilitacji dzikich zwierząt.
Na razie trzy małe podopieczne Dzikusów Salamander walczą. Ich los wciąż jest niepewny, ale dzięki szybkiej interwencji i profesjonalnej opiece mają realną szansę na powrót do natury.
Patryk Trzaska
(Fot. Fundacja Dzikusy Salamandry)
