na krótką chwilę uwierz, iż pochodzę
prosto z Księżyca. spadłem, urwałem się
albo mnie urwano. czy to istotne?
i choć poważna wiara w występowanie
na naszym naturalnym satelicie istot
inteligentnych jest, delikatnie rzecz ujmując,
mało zgodna ze stanem obecnej wiedzy naukowej,
chociaż wierzenie w zamieszkujących Księżyc
zielonoskórych jegomości z czułkami
zostało poddane przez czas bezlitosnemu
blaknięciu, stało się niepoważne i niemodne,
to coś kompletnie nieprzystajacego
do naszej ery,
przeżartego przez naukę niczym przez mysz,
coś w strzępach, pełnego blizn,
niczym filmy Georgesa Mélièsa,
choć to niewierzalne – przyjmij na moment,
że jest ze mnie Księżyczanin.
zstąpiłem tutaj albo mnie wykopano właśnie
stamtąd, patrz: oto masz przed sobą kogoś z
prawiary, prafantazji, prawyobrażeń.
jestem wypłowiały, niczym wykonane dawno temu
graffiti, lamerski w oldschoolowości i radośnie
gryzący się z teraźniejszością. wręcz wstyd przyznać,
że w ogóle mnie widzisz.
istnieję, bo nie mam prawa,
moją cywilizację starto z półkul mózgowych
każdego, kto nie jest bajkopisarzem.
wylano herbicydy, aby nie wyrosły moje
(czy naprawdę aż tak chwaściarskie?)
miasta-dżungle, nie pojawiło się
państwo-drzeworyt.
szumię w tym nieistnieniu, mało pokornie.
przemyciłem pod skórą drzewa, które są wsią,
kratery, co, jeżeli je wydrapię na wierzch,
okażą się dachami domów, spichrzów, obórek.





![Powstaną nowe atrakcje i miejsca do odpoczynku [ZDJĘCIA]](https://cowkrakowie.pl/wp-content/uploads/2026/11/plac_zabaw9.jpg)

