Z dawnej huty „Kara” pozostały zniszczone zabudowania
Teren dawnej Huty Szkła Okiennego „Kara” przy ulicy Topolowej w Piotrkowie Trybunalskim przez lata zmieniał się w ruinę. Opuszczone hale produkcyjne, uszkodzone konstrukcje i ściany pokryte graffiti przypominały o czasach, gdy działał tu jeden z najważniejszych zakładów przemysłowych w mieście.
Wiosną 2026 roku rozpoczęła się rozbiórka historycznych zabudowań. Na zdjęciach terenu dawnej huty widać zniszczone fragmenty budynków, zawalone elementy konstrukcji oraz gruz. Nie wiadomo jednak, na jakim etapie znajdują się w tej chwili prace rozbiórkowe.
Dla wielu mieszkańców, szczególnie dawnych pracowników, likwidacja zabudowań to koniec ważnego fragmentu historii miasta. W najlepszych latach działalności zakład zatrudniał setki osób, a praca w hucie była źródłem utrzymania wielu piotrkowskich rodzin.
– Wracają wspomnienia lat pracy. W okresie świetności pracowało tam z tysiąc osób. Niby od lat stała pusta, niszczała, ale teraz naprawdę znika kawałek historii Piotrkowa – wspominał pan Zenon, były pracownik „Kary”, w rozmowie z lokalnymi mediami.
https://trybunalski.pl/wiadomosci/europejski-gigant-szykuje-rewolucje-w-polsce-wszystko-zaczyna-sie-w-tutaj/xExzlqHHUlcG3BeuHihmKiedy zapadła decyzja o likwidacji huty?
Problemy Huty Szkła Okiennego „Kara” rozpoczęły się po przemianach gospodarczych w Polsce w 1989 roku. Przedsiębiorstwo, które przez dziesięciolecia było jednym z największych producentów szkła taflowego w kraju, stopniowo traciło swoją pozycję.
W 2001 roku zakład postawiono w stan likwidacji. Ostatecznie huta zakończyła działalność w 2005 roku, po ponad stu latach funkcjonowania.
Na części majątku dawnej „Kary” rozpoczęła później działalność huta Feniks. Także ona nie zdołała utrzymać produkcji. W 2022 roku doszło do zwolnień grupowych, a przedsiębiorstwo zostało postawione w stan likwidacji.
Po zakończeniu działalności przemysłowej zabudowania przy ulicy Topolowej pozostawały niewykorzystane i stopniowo niszczały.
W kolejnych latach pojawiały się również ogłoszenia dotyczące sprzedaży terenów po dawnych zakładach. W jednym z nich oferowano nieruchomość przy ulicy Topolowej 1B, związaną z hutami „Kara” i „Hortensja”. Działka miała powierzchnię blisko 1,2 hektara, a oczekiwana cena wynosiła co najmniej 15 mln zł.
Huta „Kara” powstała w 1897 roku. Nazwę zawdzięcza córce właściciela
Historia zakładu sięga końca XIX wieku. Hutę założył w 1897 roku Emil Haebler, przedsiębiorca pochodzący z Saksonii, który wcześniej dzierżawił sąsiednią hutę „Hortensja”.
Nowy zakład nazwał na cześć swojej córki Karoliny.
Początkowo w hucie pracowało około 100 robotników. Przedsiębiorstwo gwałtownie się rozwijało, a już w 1905 roku zatrudnienie wzrosło do około 300 osób.
Produkowano przede wszystkim szkło taflowe i butelkowe, ale także szklanki, klosze, cylindry oraz inne wyroby szklane.
W 1907 roku „Kara” i „Hortensja” znalazły się pod kontrolą belgijskiego kapitału. W kolejnych latach oba zakłady odgrywały istotną rolę w gospodarce Piotrkowa.
W okresie międzywojennym huta była również miejscem strajków robotniczych. W 1936 roku znaczną część zakładu zniszczył pożar. Przedsiębiorstwo odbudowano, a przy okazji przeprowadzono modernizację i mechanizację produkcji.
Podczas II wojny światowej huta znajdowała się pod niemieckim zarządem i została rozbudowana.
https://trybunalski.pl/wiadomosci/podejrzana-przesylka-w-szkole-pod-piotrkowem-ewakuacja-i-akcja-sluzb-ratunkowych/QQaDCaa1NTPiimCWONVWW czasach PRL-u szkło z Piotrkowa trafiało także za granicę
Po wojnie zakład upaństwowiono. W kolejnych dziesięcioleciach rozbudowywano hale, unowocześniano wyposażenie i zwiększano produkcję.
W okresie PRL-u „Kara” należała do największych producentów szkła taflowego w Polsce. Część wyrobów eksportowano na zagraniczne rynki.
Jednym z charakterystycznych obiektów na terenie zakładu był modernistyczny biurowiec przy ulicy Topolowej 1, dawniej Paplińskiego. Powstał na początku lat 60. XX wieku w ramach programu rozbudowy przedsiębiorstwa.
Budynek zaprojektowali Z. Górski i B. Muchowska z Biura Projektów Przemysłu Szklarskiego w Warszawie. Miał powierzchnię użytkową 1254 mkw. i wyróżniał się dużymi przeszkleniami, płaskim dachem oraz poziomymi pasami okien.
Przez dziesięciolecia huta była częścią codzienności Piotrkowa. Kolejne pokolenia mieszkańców znajdowały w niej zatrudnienie, a jej zabudowania na stałe wpisały się w przemysłowy krajobraz miasta. Dziś historię zakładu, który powstał w 1897 roku, przypominają przede wszystkim archiwalne fotografie, dokumenty i wspomnienia dawnych pracowników.
https://trybunalski.pl/wiadomosci/na-sygnale/kosztowne-grzybobranie-pod-piotrkowem-zaskakujacy-final-wyprawy-do-lasu/KU4VdCMe4pvT6G5WjM1q
