5 godzin temu
Podczas spaceru w okolicach Zakopanego, mój syn Paweł i ja natknęliśmy się na niecodzienny widok. W samym środku zaspy śnieżnej utknęła sarna. Zaskoczyło nas to, ale nie mogliśmy przejść obojętnie. Zamiast zostawić zwierzę na pastwę losu, natychmiast wzięliśmy się do pracy i zaczęliśmy odśnieżać wokół niej tyle śniegu, ile tylko mogliśmy. Widok, jak razem z synem łopatami przebijamy się przez białe zaspy, był naprawdę niezwykły!
Nagle Paweł zauważył jeszcze coś nieopodal, w kolejnej zaspie, ugrzęzła druga sarna! Po chwili udało nam się i ją uwolnić. Okazało się, iż te dwie sarny prawdopodobnie walczyły o żer w trudnych zimowych warunkach, jednak dzięki naszej pomocy obie wyszły z tego cało.
Zaraz potem, gdy wracaliśmy do domu, natknęliśmy się na coś, co mną wstrząsnęło do głębi. W kartonowym pudełku przy drodze leżało sześć malutkich kociąt. Cztery z nich niestety już nie żyły, a dwa ostatnie ledwo oddychały. Mróz i śnieg okrutnie odbiły się na ich kruchej kondycji. Poczułem, jak narasta we mnie panika wiedziałem, iż o ile nie zadziałamy szybko, kotki też nie przeżyją.
Chwyciliśmy pudełko z kociętami i popędziliśmy do domu. Zadzwoniłem do żony, Anny, a Paweł natychmiast przygotował ręczniki, ciepłą wodę i termofor, żeby uratować maluchy przed wychłodzeniem. Strach mieszał się z nadzieją.
Na szczęście, po długiej walce, trosce i ciepłej opiece, oba kociaki doszły do siebie! Nasz dom wypełnił się euforią historia tych zwierząt, które niemal zostały pokonane przez zimę, zakończyła się szczęśliwie.
Chciałbym dodać, iż matka kotków była niezwykle wdzięczna osobie, która zostawiła jej jedzenie i koc pod krzakiem. Niestety z każdą dobą była coraz słabsza. Kiedy po nią wróciliśmy, widok był łamiący serce zimno i głód odcisnęły na niej straszne piętno. Na szczęście dzięki szybkiej reakcji i wsparciu naszej rodziny, mogliśmy pomóc i jej, i maluchom.
Takie historie uświadamiają mi, jak kilka potrzeba, by zdziałać coś dobrego wystarczy trochę empatii i chęci, by odmienić czyjeś życie.