Metamorfoza Środkowej

1 tydzień temu

Warszawa, ul. Środkowa 9, 1939 r. foto WUOZ

Pod koniec lutego br. rozpoczęła się modernizacja ulicy Środkowej, która po przebudowie ma być pełna zieleni i stanie się atrakcyjną przestrzenią publiczną. Na Środkowej pojawi się nawierzchnia z kostki kamiennej, nowe, stylowe latarnie, ławki, drzewa i krzewy.

Na Środkowej powstanie strefa zamieszkania, dzięki czemu piesi będą mogli korzystać z całej szerokości ulicy, a nie tylko z nowych chodników i będą mieć pierwszeństwo. Na ulicy nie będzie klasycznych zebr dla pieszych, którzy będą mogli przekraczać ulicę w dowolnym miejscu. Koszt inwestycji to około 5,9 mln zł. Więcej o zmianach: um.warszawa.pl/-/rusza-przebudowa-ulicy-srodkowej.

Ulica Środkowa powstała na początku XIX wieku w wyniku podziału ziem Ksawerego Konopackiego. Nazwę nadano w 1907 r. z powodu centralnego położenia na terenach tzw. Nowej Pragi. Ulicę pierwotnie nazywano „Średnią”. Jednym z pierwszych obiektów, który powstał na ul. Środkowej był Pałacyk Konopackiego, wzniesiony w latach 60. XIX w. dla właściciela i założyciela dzielnicy, wspomnianego Ksawerego Konopackiego. Ulica Środkowa została wpisana do rejestru zabytków 26 sierpnia 2020 roku na wniosek stowarzyszenia Towarzystwo Przyjaciół Pragi.

Kamienice na Środkowej z historią w tle

Pod nr 1 (na rogu z ul. Wileńską) do połowy lat 80. XX w. mieściło się kolejowe laboratorium analityczne. Później prywatna szkoła językowa. Z powodu złego stanu technicznego budynek rozebrano i zbudowano w tym miejscu nowy budynek mieszkalny.

Pod nr 6 w 1897 r. zbudowano budynek dla firmy przechowywania mebli „Syrena” T. Wilczyński i S-ka.

Pod nr 9 w 1915 r. (niektóre źródła podają rok 1879) powstał drewniany budynek – siedziba Sądu Grodzkiego. Od 1933 r. w budynku mieściło się Towarzystwo Przyjaciół Dzieci Ulicy. W 1952 r. w budynek przejął PCK. w tej chwili mieści się tu Zespół Ognisk Wychowawczych im. Dziadka Lisieckiego.

Pod nr 22 w 1865 r. zbudowano jeden z pierwszych murowanych budynków Nowej Pragi.

Pod nr 25 w 1912 r. pojawiła się kamienica z niewielką kapliczką i figurką Matki Boskiej Łaskawej, patronki Pragi. Wcześniej był tu drewniany budynek frontowy wraz z mniejszymi zabudowaniami. Ok. roku 1879 istniała dwuklasowa szkoła żeńska.

Pod nr 32 w latach międzywojennych swoją siedzibę miała Wytwórnia Wód Gazowych „Drogista” Kęcickiego.

-->