Kapiące sekundy odmierzają wieczność.W chłodzie jaskini, z dala od słońca,rodzi się ciche porozumienie struktur. Ona, stalaktyt, sięga w dół z korony niebios,czysta, krucha, utkana z gwiezdnych kropel,trzyma się mocno sklepienia codzienności. On, stalagmit, wyrasta cierpliwie z ziemi,silny, stabilny
