Łukasz Stokłosa przygląda się historycznym willom, pałacom, pawilonom, zanurza się w otaczające je ogrody. Kształtowane przez człowieka, porzucane, przejmowane przez przyrodę i znów ręką ludzką odbudowywane. Dobrym przykładem jest park w Natolinie, pierwotnie tworzony w ścisłych regułach ogrodu angielskiego, a który dziś jest rezerwatem przyrody, jednym z najbardziej bioróżnorodnych miejsc w Warszawie. Łukasza Stokłosę fascynuje to napięcie pomiędzy naturą i człowiekiem. W jego malarskich krajobrazach, portretach i martwych naturach przenika się to, co naturalne i wykreowane, prawdziwe i sztuczne. Katarzyna Wąs, kuratorka wystawy w Bunkrze Sztuki, pisze: „Natura w jego obrazach nie jest tłem, ale aktywnym uczestnikiem tej gry. Jest kształtowana, stylizowana, ujarzmiana, ale jednocześnie wymyka się porządkowi i logice. To świat mroczny, ambiwalentny, pozbawiony obietnicy harmonii. Łukasz Stokłosa swoimi pracami nie dokumentuje, ale projektuje wizje. Pamiętamy te obrazy, choć nigdy ich nie doświadczyliśmy.”
Równolegle z krakowską wystawą Fałszywe widoki, obrazy Łukasza Stokłosy możemy oglądać na Zamku Królewskim w Warszawie.
28.01–5.04.2026
Łukasz Stokłosa, Fałszywe widoki
Bunkier Sztuki, Kraków, pl. Szczepański 3a
https://bunkier.art.pl/
Łukasz Stokłosa, Palazzo Reale di Caserta, 2025
Łukasz Stokłosa, August II Wettyn, fot. Alicja Kielan
Łukasz Stokłosa, Château de Malmaison, 2025
