Budowa przeciągała się przez wiele lat
Przełomowym momentem był rok 1972, kiedy opracowano pierwszą koncepcję budowy skansenu. Rok później, 26 stycznia 1973 roku, władze podjęły oficjalną decyzję o utworzeniu Sieradzkiego Parku Etnograficznego. Budowa przeciągała się przez wiele lat, a część zakupionych wcześniej zabytkowych obiektów uległa zniszczeniu jeszcze przed przeniesieniem do przyszłego skansenu.
Dopiero w drugiej połowie lat osiemdziesiątych rozpoczęły się intensywne prace przy tworzeniu ekspozycji, a w 1993 roku park został udostępniony zwiedzającym.
Mamy trzy główne części ekspozycji
Dziś skansen prezentuje najważniejsze elementy dawnego krajobrazu i codziennego życia mieszkańców regionu. Jak podkreśla Paweł Kieroń, etnograf i kierownik Sieradzkiego Parku Etnograficznego, mimo niewielkich rozmiarów udało się stworzyć miejsce, które wiernie pokazuje charakter dawnej Ziemi Sieradzkiej.
- Choć jest to niewielki skansen, prezentuje najważniejsze aspekty kultury ludowej ziemi sieradzkiej. Mamy trzy główne części ekspozycji: zagrodę rzeźbiarza ludowego Szczepana Muchy, zrekonstruowaną zagrodę sieradzką z przełomu XIX i XX wieku oraz wiatę z dawnymi narzędziami i maszynami rolniczymi. Całość uzupełniają kapliczki, krzyże przydrożne i tradycyjny piec chlebowy.
Sercem skansenu jest tradycyjna zagroda sieradzka z drugiej połowy XIX wieku. Tworzą ją budynki przeniesione z różnych miejscowości regionu, jednak ustawione zgodnie z dawnym układem charakterystycznym dla tutejszych gospodarstw. Można zobaczyć szerokofrontową chałupę z Męki, stodołę z Rudy, obórkę z wozownią z Wiertelaków oraz drewniany spichlerz, zwany "kumorą", pochodzący z Brąszewic Zabrodzia.
https://tulodz.pl/lodzkie/miliony-zlotych-na-remont-bajkowego-palacu-pod-lodzia-zabytek-przejdzie-metamorfoze/ATUqAUwlb9joxf2JlypAZagroda Szczepana Muchy to cenne miejsce
Jednym z najcenniejszych miejsc skansenu jest zagroda Szczepana Muchy, jednego z najwybitniejszych twórców ludowych Ziemi Sieradzkiej. Urodzony w 1908 roku we wsi Szale artysta przez większość życia prowadził gospodarstwo rolne. Rzeźbiarstwem zajął się stosunkowo późno, jednak jego niezwykły talent gwałtownie został dostrzeżony. Tworzył przede wszystkim w drewnie, wykorzystując naturalne kształty pni i konarów. Powstawały z nich postacie świętych, sceny biblijne, zwierzęta oraz bohaterowie codziennego życia.
Spacer po parku prowadzi także do drewnianej kapliczki będącej rekonstrukcją obiektu z Kliczkowa Małego oraz tradycyjnego pieca chlebowego wzorowanego na piecach używanych we wsi Kopyść.
https://tulodz.pl/lodzkie/cudowne-znalezisko-w-woj-lodzkim-ma-ponad-500-lat/vCplP9xDuPfRLHyKWYYmNie obyło się bez dramatycznych wydarzeń
Historia skansenu nie była pozbawiona dramatycznych wydarzeń. W 1995 roku pożar zniszczył część zabudowań i eksponatów, a dwa lata później park ucierpiał podczas powodzi stulecia. Dzięki odbudowie i zaangażowaniu muzealników udało się jednak zachować jego najcenniejsze elementy.
- Nasz skansen można zwiedzać od kwietnia do października. Oprócz samego udostępniania ekspozycji organizujemy wydarzenia folklorystyczne, lekcje muzealne i warsztaty, z których korzystają nie tylko dzieci i młodzież, ale również dorośli oraz seniorzy
- mówi Paweł Kieroń.
(na podstawie materiałów Urzędu Marszałkowskiego Województwa Łódzkiego)
