Bezpieczne holowanie dużego suma – błędy, które mogą skończyć się kontuzją

1 miesiąc temu

Zdjęcie: Wędkarz trzymający złowioną rybę i wędkę nad brzegiem rzeki, w tle las i woda

Duży sum potrafi wygrać nie samą siłą, ale chaosem, który robi w pierwszych sekundach po braniu. jeżeli wtedy złapiesz plecionkę gołą dłonią, zablokujesz hamulec albo ustawisz się na śliskiej skarpie, ryzykujesz nie tylko stratę ryby, ale też rozcięte palce, przeciążone plecy i upadek do wody. Pokażę Ci, jak holować suma spokojniej, bez napinki i bez błędów, które sam kiedyś popełniałem.

Streszczenie artykułu:

Nie blokuj hamulca, bo duży sum wykorzysta pierwszy odjazd przeciwko Tobie.
Nigdy nie owijaj plecionki wokół dłoni ani palców.
Przed braniem ustaw stanowisko tak, abyś miał miejsce na bezpieczny hol.
Przy podebraniu używaj rękawicy, partnera i spokojnych ruchów.

Bezpieczne holowanie suma zaczyna się przed braniem

Najważniejszy moment często dzieje się jeszcze przed zarzuceniem zestawu. Na dużych rzekach, choćby przy główkach Wisły czy Odry, branie suma potrafi przyjść wtedy, gdy stoisz na mokrych kamieniach, masz za plecami krzaki, a latarka leży gdzieś pod torbą. To proszenie się o problem.

U mnie sprawdza się prosta zasada. Zanim położę wędkę na podpórce, robię dwa kroki w bok i sprawdzam, czy mam gdzie odejść podczas holu. Hamulec ustawiam mocno, ale nie na beton. Sum ma prawo zabrać kilka metrów linki, bo lepiej oddać mu odjazd niż leczyć nadgarstek.

Nie polecam łowienia dużego suma ze stromych, podmytych brzegów, jeżeli nie masz asekuracji. Nocą wystarczy jeden poślizg, a walka z rybą zmienia się w walkę o równowagę.

Jak prowadzić hol dużego suma bez szarpania?

Podczas holu trzymaj wędkę pod kątem (fot. 2), który pozwala blankowi pracować. Zbyt pionowe ustawienie grozi pęknięciem kija, a zbyt niskie oddaje sumowi kontrolę. Najbezpieczniej jest pompować rybę spokojnie. Podnosisz kij, wybierasz linkę przy opuszczaniu i nie robisz gwałtownych ruchów.

Popełniałem kiedyś błąd siłowania się z sumem od pierwszej sekundy. Dziś wolę wygasić jego start, utrzymać stały nacisk i dopiero potem skracać dystans. To mniej efektowne, ale dużo skuteczniejsze i bezpieczniejsze dla pleców.

Jeśli ryba idzie w zaczep, nie panikuj. Zwiększ nacisk płynnie, zmień kąt prowadzenia i nie łap plecionki ręką. Cienka linka pod napięciem tnie skórę jak nóż. Ręka ma być na dolniku i korbie kołowrotka, nie na lince.

Jakie błędy mogą skończyć się kontuzją?

Przy dużym sumie najgroźniejsze są odruchy. Wędkarz czuje ciężar, adrenalina skacze i nagle robi rzeczy, których nigdy nie zrobiłby przy spokojnej głowie. Dlatego warto zapamiętać kilka zakazów, zanim trafisz na rybę życia.

Owijanie plecionki wokół dłoni grozi głębokim rozcięciem.
Zablokowany hamulec przenosi całe uderzenie na kij, kołowrotek i ciało.
Hol na prostych nogach przeciąża plecy i utrudnia reakcję na odjazd.
Podnoszenie suma za samą szczękę szkodzi rybie i może wykręcić nadgarstek.
Próba podebrania w pojedynkę przy śliskim brzegu często kończy się upadkiem.

Moim zdaniem najlepszy wędkarz sumowy to nie ten, który najmocniej ciągnie, ale ten, który zachowuje kontrolę. Duża ryba wymaga cierpliwości, a nie pokazowej siły.

Podebranie i wypuszczenie suma bez paniki

Końcówka holu bywa najtrudniejsza, bo sum jest już blisko, ale przez cały czas ma siłę na krótki odjazd. Nie wkładaj dłoni do pyska bez rękawicy i nie pochylaj się za daleko nad wodę. jeżeli możesz, poproś drugą osobę o asekurację. Jeden prowadzi rybę, drugi przygotowuje miejsce do podebrania.

Przy większych sztukach podpieraj rybę pod brzuchem i trzymaj ją nisko nad matą albo wodą. Nie noś suma daleko na zdjęcia, nie trzymaj go pionowo i nie szarp za hak. Szczypce, rozwieracz i rękawica powinny być pod ręką przed braniem, a nie szukane po ciemku.

W rzece wypuszczaj suma spokojnie, ustawiając go głową pod prąd. Gdy sam zaczyna stabilnie pracować ogonem, pozwól mu odejść. To lepszy finał niż pośpieszne wrzucenie ryby do wody.

Podsumowanie

Z mojego doświadczenia wynika, iż bezpieczny hol suma to mieszanka przygotowania, spokojnej głowy i pokory wobec ryby. Ja nie wierzę w siłowe wygrywanie każdej walki, bo sum zbyt często karze pośpiech. Wolę dobrze ustawić hamulec, mieć czyste stanowisko, pracować kijem i nie dotykać napiętej plecionki. Moim zdaniem to właśnie te proste nawyki odróżniają udaną noc nad wodą od wyprawy zakończonej kontuzją albo stratą życiówki.